Image

Αλλαγή! Δε μας αρέσει, τη φοβόμαστε. Άλλα δε μπορούμε να τη σταματήσουμε… Είτε προσαρμοζόμαστε στην αλλαγή, είτε μένουμε πίσω. Όμως τις περισσότερες φορές όσο κάποια πράγματα αλλάζουν, τόσο μένουν ίδια…

Σαρκοζί ή Ολάντ; Ομπάμα ή Ρόμνει; Σαμαράς ή Τσίπρας; Μπερσάνι ή Μπερλουσκόνι; Θα μπορούσα να αναφέρω δεκάδες τέτοια «δίδυμα» (ναι ή λέξη «δίδυμα» είναι πολύ προσεκτικά επιλεγμένη). «Δίδυμα» που υποσχέθηκαν «αλλαγή», που προσέφεραν ελπίδα και λύσεις και που στο τέλος πήραν πίσω τις υποσχέσεις, απέτυχαν στις λύσεις και κατέστρεψαν την ελπίδα…

Γιατί όμως «δίδυμα»; Διότι πολύ απλά οι απανταχού διεκδικητές της ψήφου των λαών είναι απλά οι δύο όψεις του ίδιου ακριβώς νομίσματος. 
Ενός νομίσματος που ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει αξία… Εκτός και αν αλλάξουμε νόμισμα.
Τι συνέβη λοιπόν στη Γαλλία, τι συνέβη στην Αμερική τι συνέβη στη χώρα μας και τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ιταλία; Άλλαξαν οι όψεις στο ίδιο νόμισμα. Άλλαξε η πλευρά που κοιτούσαμε το νόμισμα και από την «κορώνα» πήγαμε στα «γράμματα»… το νόμισμα όμως αυτό εξακολουθεί να έχει την ίδια αξία (όποια και αν είναι αυτή). Και έτσι όσο και αν θέλουμε να πιστεύουμε ότι τα πράγματα αλλάζουν τόσο μένουν ίδια

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι έχουμε ένα νόμισμα του 0,50€ στην τσέπη μας… Από όποια πλευρά και αν το κοιτάξουμε πάντα η αξία του θα είναι μισό ευρώ. Ποτέ δεν θα μας φτάσει να αγοράσουμε μία φρατζόλα ψωμί διότι έχει 0,80€, ή ένα μπουκάλι γάλα γιατί έχει 1,50€, ή ένα λίτρο βενζίνης γιατί έχει 1,70€! Τότε, λοιπόν, είναι η στιγμή που πρέπει να σκεφτούμε ώριμα και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε να αποκτήσουμε ένα νόμισμα των 2€.

Στην Ελλάδα, ξοδεύουμε περισσότερα από όσα παράγουμε. Κανένας Σαμαράς και κανένας Τσίπρας δεν πρόκειται να το αλλάξει ρίχνοντας τις ευθύνες στο προηγούμενο πολιτικό σύστημα (από το οποίο προέρχονται)
Η Ιταλία έχει το μεγαλύτερο χρέος στην Ευρωζώνη. Κανένας από τους 3 βασικούς διεκδικητές δεν θα μπορέσει να κάνει κάτι… Ήταν όλοι συνένοχοι μια και διαμόρφωσαν αυτό το χρέος (καθένας με τις ευθύνες που του αναλογούν).
Στη Γαλλία όλοι ήθελαν να διώξουν τον Σαρκοζί για να έρθει ο Ολάντ ώστε να «τρίξει» τα δόντια στην κ. Μέρκελ… μα είναι δυνατόν κάποιος να ψήφισε με αυτό το κριτήριο και αυτήν την ελπίδα (έχει πλέον φανεί ότι ο κ. Ολαντ είναι βασιλικότερος του βασιλέως)

Θα τελειώσω με την φράση που ξεκίνησα: «Αλλαγή! Δε μας αρέσει, τη φοβόμαστε…» Γι’ αυτό, τις περισσότερες φορές, αντί να προσπαθήσουμε να εξασφαλίσουμε ένα άλλο νόμισμα, γυρίζουμε τις πλευρές του ίδιου νομίσματος! Και έτσι «τις περισσότερες φορές όσο και αν οι πλευρές αλλάζουν, τόσο το νόμισμα μένει ίδιο…»   

Advertisements