Image

Η εμπιστοσύνη δεν αγοράζεται… κερδίζεται! Δεν είναι παροιμία, απλά μία πραγματικότητα βγαλμένη από την καθημερινότητα, από την πραγματική ζωή του κάθε ένα από εμάς.

Πριν από λίγες ημέρες διαβάσαμε στην περιβόητη αφίσα της κυβέρνησης: «με εντολή του πρωθυπουργού…» και οι περισσότεροι χαμογελάσαμε πικρά και σκεφτήκαμε πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει αυτήν την έκφραση (το ακούμε συνέχεια τις τελευταίες ημέρες για τους σεισμόπληκτους της Κεφαλονιάς) από τα χείλη υπουργών και όχι μόνο και πόσο περισσότερες (τι στιγμή που θα έπρεπε να έχει υλοποιηθεί η «εντολή») δεν έχουμε καταλάβει, ότι ακόμα και ο (εκάστοτε) πρωθυπουργός έχει αγνοήσει την ίδια του την εντολή…

Ενοχλήθηκα… Από όλους: Από του κυβερνητικούς που τις υποσχέσεις, τις «εντολές» και το ψέμα το έχουν κάνει επάγγελμα, από εμάς τους –υποτίθεται αμερόληπτους- δημοσιογράφους οι οποίοι θα έπρεπε να μάθουμε να περιμένουμε, να μάθουμε να σεβόμαστε και να προβάλουμε το τεκμήριο της «αθωότητας», από τους αντιπολιτευόμενους που δεν έχουν το πολιτικό ανάστημα να περιμένουν ώστε να δουν εάν κάποια από τις υποσχέσεις γίνει πραγματικότητα και να επενδύσουν στην σύνθεση και όχι στη διάσπαση, αλλά και από εμάς –πάλι- τους απλούς πολίτες που δεν κάνουμε τίποτα, για να απαιτήσουμε η εντολή –κάποτε- να γίνει πράξη…

Και εδώ αρχίζει το οξύμωρο του πράγματος… Γιατί ένας πολιτικός να είναι έντιμος τη στιγμή που οι πολίτες θα τον ξαναψηφίσουν; Γιατί ο πολίτης απαιτεί τον σεβασμό την στιγμή που τρώει ότι του δώσουν και στην καλύτερη περίπτωση απλά θα τσακωθεί με το φίλο του και μετά θα φάει αυτό που του έδωσαν; Γιατί η αντιπολίτευση να επενδύσει στην σύνθεση από τη στιγμή που η διάσπαση φέρνει ψήφους; Και τέλος γιατί οι αμερόληπτοι δημοσιογράφοι να επενδύσουν στην υπομονή και το τεκμήριο της αθωότητας τη στιγμή που τα «πελατάκια» διψάνε για… αίμα και σπέρμα στην αρένα (όπως έλεγε ο συγχωρεμένος Νικόλας Κακαουνάκης);

Γιατί απλά, η εμπιστοσύνη και ο σεβασμός είναι στάση ζωής και όχι “στάση on demand”!

Advertisements