chadow4

Τι φαντάστηκες δηλαδή; Ότι είναι αλάνθαστοι, ότι δεν πήραν λάθος αποφάσεις, ότι δεν αδίκησαν δικούς τους ανθρώπους, ότι δεν πόνεσαν οι ίδιοι, ότι δεν είχαν πάθη; Πως νομίζεις ότι έφτασαν εδώ που έφτασαν ώστε εσύ να τους θαυμάζεις και να σε γοητεύουν;

Πως νομίζεις ότι έφτασαν εδώ που έφτασαν; Γιατί νομίζεις ότι χαμογελάνε αχνά κάθε φορά που είναι παρόντες σε μία συζήτηση «τέλειων» ημιμαθών και επιλέγουν πολύ προσεκτικά αν και πότε θα μιλήσουν;

Γιατί απλά δεν ήταν αλάνθαστοι, πήραν λάθος αποφάσεις, υπέκυψαν στα πάθη τους, αδίκησαν ανθρώπους και δεν παρακολούθησαν τα λάθη κάποιων άλλων αλλά βγήκαν εκεί έξω και έκαναν δικά τους!

Και τα πλήρωσαν… και έκανα καινούργια και τα πλήρωσαν ξανά και ξανά! Και κάθε φορά έπαιρναν ένα ακόμα μάθημα.

Και συνέχιζαν να εμπιστεύονται τους λάθος ανθρώπους, να διαλέγουν λάθος συντρόφους, να υποκύπτουν στα πάθη τους, να ακούνε λάθος μουσική, να βλέπουν λάθος ταινίες και να τρώνε σε λάθος εστιατόρια…

Και κάθε φορά που το συνειδητοποιούσαν έγλυφαν τις πληγές τους σαν τα λιοντάρια, τινάζανε τη χαίτη περήφανα και χανόντουσαν μέσα στο δάσος για να επιστρέψουν μετά από λίγο πιο δυνατοί και πιο σίγουροι, έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τα καινούργια -δικά τους- λάθη!

Πως νομίζεις λοιπόν, ότι έφτασαν εδώ που έφτασαν; Πώς νομίζεις ότι κατάφεραν να κερδίσουν το σεβασμό σου και τον θαυμασμό σου;

Ζώντας σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον, παρακολουθώντας και κριτικάροντας τα λάθη και τις αδυναμίες των άλλων; Αν νομίζεις κάτι τέτοιο είσαι μακριά νυχτωμένος φίλε μου!

Και ξέρεις κάτι; Όποιος προσπαθεί να δείχνει τέλειος, καταπιέζεται! Και όλοι αυτοί που θαυμάζεις, όλοι αυτοί που σε γοητεύουν δεν ήταν τέλειοι… Η σκιά τους είναι βαριά και θα τους ακολουθεί για πάντα. Γιατί έτσι θέλουν και γιατί μπορούν!

Άλλωστε τι θα ήμασταν χωρίς τους προσωπικούς μας δαίμονες; Τι θα ήμασταν αν ζούσαμε τις ζωές των άλλων και μαθαίναμε από τους δαίμονες των άλλων;

Μην καταριέσαι λοιπόν τα λάθη σου…

Ναι! Προσπάθησε να μην κάνεις λάθη, αλλά όταν –αναπόφευκτα- θα κάνεις και εσύ, μάθε από αυτά τα λάθη, για να μπορείς να χαμογελάς αχνά και να λες ήρεμα «έκανα και εγώ το ίδιο λάθος κάποτε…»

Βγες λοιπόν εκεί έξω και ζήσε τη ζωή σου κάνοντας τα δικά σου λάθη… Μην κρίνεις τα λάθη των άλλων και μην προσπαθήσεις να ζήσεις από τα λάθη των άλλων!

Μη φοβάσαι τα λάθη σου… άλλωστε και τα σούπερ αμάξια κάνουν λάθη! Και εκεί είναι που πρέπει ο οδηγός να συγχωρεί και να μαθαίνει, γιατί τότε -και μόνο τότε-, θα τερματίσει και θα κερδίσει το σεβασμό του θεατή αλλά και του αντιπάλου…

Advertisements