five_men_shadows_by_ielioi

Από μικρό παιδί με στοίχειωναν κάποιες –ας πούμε- παροιμίες… «Στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος», «το μη χείρον βέλτιστον» και διάφορα τέτοια μέτρια!

Ρωτούσα: «μα γιατί τέτοια κακομοιριά;» και απάντηση δεν έπαιρνα (έπαιρνα βέβαια κατσάδα από τους δασκάλους μου, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας τώρα…) και συνέχιζα να πιστεύω ότι δεν υπάρχει τίποτα έντιμο στη μιζέρια!

Τα χρόνια πέρασαν και όταν βγαίνεις εκεί έξω, σε αυτό που λένε «πραγματική ζωή» οι απαντήσεις σε ερωτήσεις του τύπου «στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος», έρχονται από μόνες τους και μάλιστα όχι με τον καλύτερο τρόπο!

Και όσο περνάνε τα χρόνια τόσο ανακαλύπτεις ότι οι «μονόφθαλμοι» και οι «τυφλοί» πολλαπλασιάζονται κάνοντας κακό σε εσένα (που νομίζεις ότι έχεις δύο ματάκια και μάλιστα ανοιχτά) και σε μία μικρή κατηγορία ανθρώπων που έχουν και τα δύο ματάκια τους και μάλιστα ανοιχτά…

Και κάπως έτσι, σιγά σιγά, σε «καταπίνουν» οι μονόφθαλμοι (δηλαδή οι μέτριοι) γιατί οι «τυφλοί» είναι πάρα πολλοί… Και δεν μπορείς να πολεμήσεις τους τυφλούς (δηλαδή, τους κάτω του μετρίου) γιατί έχουν μάθει να λειτουργούνε στο σκοτάδι ή –χειρότερα- δεν τους ενδιαφέρει να ψάξουν για λίγο φως και έτσι, δεν μπορείς να τους νικήσεις!

Και κάπως έτσι, σιγά σιγά, ελέγχουν τη ζωή σου οι μέτριοι, μοιράζεσαι  τη ζωή σου με μέτριους, δουλεύεις για μέτριους, διασκεδάζεις με μέτριους και στο τέλος επιλέγεις τους μέτριους…

Και κάπως έτσι, σιγά σιγά, νομίζεις ότι η ψευδαίσθηση της επιλογής είναι πραγματική επιλογή! Και έτσι σιγά, σιγά τα πρώτα όνειρα που έκανες, οι πρώτες μάχες που έδωσες… παύουν να είναι η αλήθεια σου γιατί απλά, θέλεις να πιστεύεις ότι ήταν η νεανική σου αφέλεια.

Δεν θέλω άλλη μετριότητα! Γιατί εκεί έξω (σε αυτό που λένε «πραγματική ζωή») υπάρχουν αυτοί που αρνούνται να υποκύψουν στην μετριότητα…

Που δεν έχουν ανάγκη να κατεβάσουν την αξιοπρέπειά τους για να ανεβάσουν το «εγώ» τους! Που δεν έχουν ανάγκη να μειώσουν την ποιότητά τους, για να γεμίσουν την μοναξιά τους! Που δεν έχουν ανάγκη να γίνουν «μονόφθαλμοι», για να κυβερνήσουν τους «τυφλούς»!

Που δεν έχουν ανάγκη να γίνουν κάποιοι άλλοι, για να αρέσουν σε «κάποιους άλλους»!

Σταμάτα λοιπόν να κάνεις τους γελοίους, διάσημους… Σταμάτα να επιλέγεις τους «μονόφθαλμους» απλά και μόνο γιατί συνήθισες τη μετριότητα… Και πάνω απ’ όλα σταμάτα να «αφορίζεις» την μετριότητα όταν δεν είσαι έτοιμος να πολεμήσεις (ενδεχομένως και να χάσεις) για κάτι παραπάνω από αυτήν!

Advertisements