holding_hands

Είναι εκεί… και δεν χρειάζεσαι δικαιολογία ούτε τα τυπικά προκαταρκτικά!

Είναι εκεί… και δεν έχεις κανένα λόγο να προετοιμαστείς, να σκεφτείς, να προβάρεις! (Εδώ ισχύει το “prima vista” που λένε και οι μουσικοί)!

Είναι εκεί… έστω και αν κλάψεις, αν έχεις νεύρα, αν έχεις την ανάγκη να τσαλακωθείς, να ξεσπάσεις (και να τα σπάσεις) ή να κουρνιάσεις!

Είναι εκεί… γιατί ένα τηλεφώνημα είναι αρκετό ώστε να σημάνει συναγερμός. Γιατί θες να γίνεις λιώμα, γιατί έχεις ανάγκη από παρέα, γιατί -βρε αδερφέ- είναι καλύτερα να τρως παγωτό του κιλού και να μυξοκλαίς με ακροατήριο, όπως και το να βρίζεις θεούς και δαίμονες με ακροατήριο (και ας έχεις άδικο)!

Είναι εκεί… για να ανεχθεί τα νεύρα σου, να ακούσει τις παράλογες απαιτήσεις σου (και ενδεχομένως να σε βρίσει) για να σου κάνει «πατ, πατ» όταν το χρειάζεσαι, για να πεις «σ’ αγαπώ», «μου έλειψες», «ώρες, ώρες μου σπας τα νεύρα», «θέλω να σε δω», «δεν θέλω να σε δω», «έλα να κοιμηθούμε αγκαλιά», «πάμε να δούμε μία ταινία που θα βαρεθείς αφόρητα, αλλά θέλω να τη δω μαζί σου», για να είναι στο μυαλό σου σε τελείως άσχετες στιγμές…

Είναι εκεί… και όταν αποφασίσεις να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου, θα είναι αποφασισμένος να τους αντιμετωπίσει μαζί σου!

Είναι εκεί…
…γιατί όταν έχεις νεύρα με το αφεντικό σου είναι το πρώτο πρόσωπο που έρχεται στο μυαλό σου.
…γιατί όταν κάτι σε προβληματίζει είναι το πρώτο πρόσωπο που έρχεται στο μυαλό σου.
…γιατί όταν έχεις πετύχει κάτι καλό και έχεις ανάγκη να ακούσεις «μπράβο» είναι το πρώτο πρόσωπο που έρχεται στο μυαλό σου.
…γιατί όταν νιώθεις ερωτικά είναι το πρώτο πρόσωπο που έρχεται στο μυαλό σου.
…γιατί όταν θες να κοιμηθείς αγκαλιά, ή να δεις ταινία αγκαλιά, ή να περπατήσεις στη βροχή είναι το πρώτο πρόσωπο που έρχεται στο μυαλό σου.

Είναι εκεί… γιατί όταν αποφασίσεις ότι «μια ζωή την έχουμε και αν δεν ξευτιλιστούμε και λίγο τι νόημα θα έχει», ε! είναι το πρώτο πρόσωπο που έρχεται στο μυαλό σου.

Γιατί ακόμα και στο «έτσι, για την αλητεία…» θα είναι εκεί (για να φάτε το ξύλο παρέα)!

Είναι εκεί… γιατί μπήκε στη ζωή σου, μπήκες στη ζωή του (κάποιες φορές με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο) αλλά μπήκε για να μείνει! Χωρίς «πρέπει», χωρίς «ίσως», χωρίς «προαπαιτούμενα και ψιλά γράμματα»

Είναι εκεί… έτσι απλά!

Ιδανικό, ουτοπικό ή όχι, αυτή είναι η απάντησή μου που μπορώ να δώσω στην ερώτησή σου, στο τι κάνει μία σχέση «διαχρονική» αγαπημένη μου φίλη.

Να θυμάσαι όμως αγαπημένη μου οτι… “it takes two to tango”!

Advertisements