shadow-man-matador-seo

Ολοκληρώσαμε λοιπόν την «πίστα» και πάμε στην επόμενη… Μπράβο μας! Και τόσο εγώ που γράφω αυτές τις αράδες, όσο και εσείς που τις διαβάζετε την ολοκληρώσαμε με επιτυχία και «μας άντεξε το σκοινί» (όπως λέει και η Πρωτοψάλτη) αρά μας αξίζει το χειροκρότημα!

Ναι ρε φίλε!

Τσαλακωμένοι ή όχι, «σενιαριστήκαμε», ξεσκονίσαμε το κουστούμι όπως ο 007 όταν τρώει το ξύλο του Θεού (αλλά στο τέλος τους κατατροπώνει τους κακούς), ανοίγουμε τα φτερά μας όπως ο Μπάτμαν όταν (και αυτός έχει κατατροπώσει τους κακούς) για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας!

Μέτρησα ανάποδα όπως όλοι μας για να φύγει η «παλιά» χρονιά και να έρθει η καινούργια! Να ντοπαριστούμε με γέλια, χαρές, αισιοδοξία και όνειρα… Πόσες φορές πάνω στα ζόρια μας δεν είπαμε «να φύγει και να μην ξανάρθει»;

Παρά τα ζόρια όμως, είμαστε εδώ! Για να ξεκινήσουμε πάλι να ονειρευόμαστε, να βάζουμε στόχους, να συγχωρούμε, να αγαπάμε και να γεμίζουμε τις βαλιτσούλες μας με γνώση για ένα ακόμα υπέροχο (με τα καλά του και τα κακά του) ταξίδι…

Μετρώντας λοιπόν τον χρόνο ανάποδα έκανα αυτό που κάνω κάθε χρόνο… κλείσιμο λογαριασμών και στόχους (αυτό που λέμε «θα ήθελα…»). Φέτος αποφάσισα να είναι 16 και πολλοί από εσάς διαβάσατε κάποιους.

Επειδή όμως τα γραπτά μένουν…

# 1
Έχεις 31.622.400 ευκαιρίες να αλλάξεις το «παιχνίδι»

(τόσα είναι τα «τικ τακ» που θα ακουστούν στην καρδιά σου και στο ρολόι σου μέχρι να επιστρέψεις από το ταξίδι που ξεκίνησες σήμερα και που θα κρατήσει 366 μέρες)

# 2
Το όνειρο είναι δικό σου και θα βγεις από αυτό όποτε εσύ το θελήσεις!

(μπορεί τα όνειρα να είναι ακραία επαναστατική πράξη, αλλά αυτά τα όνειρα μπορούν να γίνουν η δική μας πραγματικότητα)

# 3
Μην κάνεις ερωτήσεις όταν δεν σε ενδιαφέρουν οι απαντήσεις…

# 4
Βάλε στόχους! Να κάνεις πραγματικότητα αυτά που δεν σε αφήνουν να κοιμηθείς τα βράδια…

(Ένας άνθρωπος που αγαπώ πολύ η φίλη μου η Μάρθα με ρώτησε: «και αν αυτά που δεν σε αφήνουν να κοιμηθείς είναι η πραγματικότητα;»… Αγαπημένη μου φιλενάδα, τότε μην αφήνεις την πραγματικότητα να σου καταστρέψει το όνειρο!)

# 5
Η ζωή μπορεί να μην είναι το tango που ονειρευτήκαμε, αλλά μιά και είμαστε εδώ… ας χορέψουμε!

(Ναι! πέρασες δύσκολα και ίσως θα περάσεις δυσκολότερα… στο χέρι σου είναι να χορεύεις είτε ο χορός είναι tango είτε είναι ζειμπέκικο βαρύ και πονεμένο!)

# 6
Η ζωή σε προσπερνάει όσο εσύ κυνηγάς τέρατα… οπότε σταμάτα να κυνηγάς τέρατα!

(όταν κυνηγάς τέρατα και τους δαίμονές σου, αρχίζεις να τους μοιάζεις… Σταμάτα! Για κάποιο λόγο έκανες τους αγγέλους δαίμονες. Άφησέ τους εκεί που τους ταιριάζει και μείνε εκεί που σου ταιριάζει)

# 7
Ζήσε αυτό που αξίζεις, κάνε αυτό που φοβάσαι… Στις μέρες που θα έρθουν αυτό είναι ελευθερία!
Πες αυτό που νιώθεις, πες την αλήθεια… Στις εποχές που θα ζήσουμε αυτό είναι επαναστατική πράξη!

# 8
Μη σε στοιχειώσουν τα λάθη που έκανες… Ούτε να σε «σταματήσουν» τα λάθη που έκαναν οι άλλοι! Βγες εκεί έξω και κάνε καινούργια, δικά σου λάθη.

(από και αν το πιάσεις κερδισμένος θα βγείς… Όποιος δεν κάνει λάθη σημαίνει ότι δεν προσπαθεί! Και στην τελική, μια ζωή την έχουμε… Αν δεν κάνουμε λάθη και αν δεν ρειλευτούμε και λίγο πως θα το ευχαριστηθούμε;)

# 9
Να διεκδικείς και να δίνεις μάχες! Όχι αυτές που ξέρεις οτι θα κερδίσεις αλλά αυτές που ξέρεις ότι πρέπει να δώσεις…

(…και να θυμάσαι πάντα ότι κάποιες φορές θα μπεις σε μια μάχη λεόντων!
και να ξέρεις ότι μπορεί και να χάσεις… 
Αναστηλώσου, τους ώμους ψηλά περπάτα περήφανα και κορδώσου! 
Μη γλείφεις τις πληγές σου. Να τις γιορτάζεις… 
Τα σημάδια που έχεις είναι σημάδια αγωνιστή, γιατί ήσουν σε μια μάχη λεόντων! 
Και να είσαι σίγουρος, ότι επειδή δεν κέρδισες δε σημαίνει ότι δεν ξέρεις να βρυχάσαι!)

# 10
Σωστό ή λάθος καν το με πάθος! Φτιάξε 366 ευκαιρίες ώστε να ξυπνάς χαμογελώντας και να κοιμάσαι… ξεθεωμένος!

(Πάθος… Τι λέξη Θεέ μου! Τα λέει όλα και ναι, να ξυπνάς χαμογελαστός γιατί ξύπνησες άλλη μια μέρα έτοιμος να κατακτήσεις τον κόσμο και να κοιμάσαι ξεθεωμένος γιατί δεν σπατάλησες ούτε ένα «τικ τακ»… από το ταξίδι σου)

# 11
Μη σπαταλάς το χρόνο σου… να τον ξοδεύεις!

Σε ξενύχτια με ανθρώπους που αγαπάς…
Σε δουλειές που σε προκαλούν και σε εξιτάρουν…
Σε φίλους που είναι πάντα εκεί…
Στην οικογένειά σου…
Σε ανθρώπους που είναι πάντα στο μυαλό σου…
Σε νύχτες και αγκαλιές που δεν μπορείς να περιγράψεις…
Σε στιγμές που «κατάφεραν» να σου κόψουν την ανάσα…

(Είναι σέξυ να «ξοδεύεις» στιγμές εκεί που θέλεις! Είναι σαν κάποιος να σου δώσει μία Ferrari με γεμάτο ρεζερβουάρ και να σου πει «φέρε μου την πίσω άδεια…»! Δεν θα την παρκάρεις στο γκαράζ σου, βλάκα μου. Γι’ αυτό ξόδεψε απλόχερα τον χρόνο σου αρκεί να μην πεις ποτέ: «αχ, γιατί έχασα το χρόνο μου;»)

# 12
Να είσαι τίμιος…
Ότι κάνεις να έχει ποιότητα και στυλ… (ακόμα και τα λάθη σου)
Ότι λες να έχει αλήθεια… (όσο σκληρά και αν είναι)
Ότι προσφέρεις να έχει αγάπη (ακόμα και το μάλωμα) και να μην περιμένεις να κερδίσεις κάτι από αυτό…
Ότι «τελειώνεις» να έχει δικαιοσύνη (ακόμα και αν πονέσει και… πονέσεις)

(Ευχή και κατάρα… Τιμιότητα! Ακόμα και στο λάθος γιατί τότε και μόνο τότε θα μπορείς να αντικρίσεις κατάματα ακόμα και αυτόν που έβλαψες ακόμα και αυτόν που πόνεσες)

# 13
Βάλε στόχους… Πιθανότατα δεν θα τους εκπληρώσεις όλους!
Η προσπάθεια όμως να φτάσεις στο στόχο, θα σου χαρίσει ένα καταπληκτικό ταξίδι, που θα σε κάνει πιο σοφό και πιο πεισματάρη!
Για να βάλεις ένα πιο υψηλό στόχο και να τον πετύχεις την επόμενη φορά…

(τι θα ήταν η ζωή μας χωρίς στόχους, χωρίς προκλήσεις, χωρίς ανταγωνισμό –κυρίως με τον εαυτό μας- χωρίς όνειρα που κάποιες στιγμές λες: «βρε, μπας και να το δοκιμάσω;». Τι κι αν αποτύχεις; Για τον καλό ορειβάτη υπάρχουν άπειρες βουνοκορφές να κατακτήσει)

# 14
Να αγαπάς τον εαυτό σου, να τον φροντίζεις και να τον προσέχεις…
Γιατί έχεις ευθύνη για αυτούς που τους έκανες να σε αγαπάνε!
Γιατί θέλεις να είσαι εκεί (και δυνατός) όταν σε χρειαστούν αυτοί που αγαπάς!
Γιατί βλάκα μου, δεν μπορείς να γυρίσεις τον κόσμο με ένα χαλασμένο αυτοκίνητο…

(σε πόσους και σε πόσες –ακόμα και σε μένα- δεν θα μπορούσα να αφιερώσω το 14… Δεν μας προσέχουμε, δεν μας φροντίζουμε! Όμως φίλε μου, μην ξεχάσεις ποτέ ότι ακόμα και Μπάτμαν πονάει… Γιατί όχι και εσύ;)

# 15
Να ακούς… και να μαθαίνεις!
Όποιος και αν σου μιλήσει, να τον ακούσεις προσεκτικά… κάτι θα έχει να σου πει!
Ακόμα και αυτός που θα σε κατηγορήσει, ακόμα και αυτός θα σε προσβάλλει ακόμα και αυτός που θα σε κρίνει άδικα…
Μάθε να ακούς… όχι για να απαντήσεις, αλλά για να μάθεις!
Και όταν μάθεις, τότε και μόνο τότε θα μπορέσεις να πεις αληθινά «ευχαριστώ»

(ακόμα και σε αυτόν που σου έκανε κακό, γιατί απλά σε έκανε πιο δυνατό) και «συγγνώμη» (ακόμα και σε αυτόν που αγαπάς, γιατί απλά κάποτε δεν τον άκουσες για να τον μάθεις, αλλά για να του απαντήσεις)

Όλες οι μάχες εναντίον της μνήμης είναι χαμένες…
Έτσι και εγώ γράφοντας αυτά, θυμήθηκα…

Θυμήθηκα γέλια, αγωνίες, άγχη, επιτυχίες, αποτυχίες… Θυμήθηκα αυτά που έμαθα και ναι, προβιβάστηκα (και με καλό βαθμό)!

Θυμήθηκα ανθρώπους που μπήκαν (έτσι ξαφνικά) στην ζωή μου και θα ήθελα να μείνουν, ανθρώπους που όσο πίσω και αν κοιτάξω είναι και θα είναι στη ζωή μου, ανθρώπους που έφυγαν από τη ζωή μου και δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να
ξαναμπούν…

Έτσι λοιπόν έφτασα στο τέλος!
Στον τελευταίο «στόχο» ή αλλιώς στο τελευταίο “new year’s resolution” για την χρονιά που μόλις έφυγε…

# 16
Είθε να νιώθεις…
Να νιώθεις αγάπη, ευγνωμοσύνη, θυμό, συγκίνηση! Να ζήσεις έντονα όλα σου τα συναισθήματα, ακόμα και αυτά που ξέρεις ότι στο τέλος θα σε κάνουν να μετανιώσεις…
Να τα ζήσεις τόσο έντονα ώστε να πεις έντονα «σε αγαπάω», «μου λείπεις», «δεν θέλω να σε ξαναδώ», «ευχαριστώ», «συγγνώμη», «είμαι περήφανος», «ντρέπομαι», «ντροπή σου»…
Και να ζήσεις κάθε μία από αυτές τις 366 στιγμές σαν να είναι η τελευταία…

Από την πλευρά μου -ξεκινώντας από τώρα- έχω να πω σε αυτούς που το χρωστάω (μια και σε λίγες ώρες κλείνω τους λογαριασμούς μου) και που σίγουρα θα καταλάβουν, όσο πιο έντονα μπορώ:
«Σε αγαπάω»!
«Μου λείπεις»!
«Δεν θέλω να σε ξαναδώ»!
«Ευχαριστώ»!
«Συγγνώμη»!
«Είμαι περήφανος»!
«Ντρέπομαι»!
«Ντροπή σου»!

Τέλος για φέτος…
Σας ασπάζομαι
Ίων
Υ.Γ.
Και τώρα που τελειώνουν οι χοροί, τα μεθύσια, τα γλέντια και οι ευχές, μην ακούσω αυτό το ηλίθιο: «το διάλειμμα τέλειωσε, τα κεφάλια μέσα…»

Γιατί δεν υπάρχει τίποτα αξιοπρεπές στη μιζέρια… Γιατί τα «διαλείμματα» έχουν τη διάρκεια που θέλουμε εμείς… Γιατί ακόμα και το πρόβλημα μπορεί να μην είναι πρόβλημα αλλά περιπέτεια… Και γιατί το αύριο είναι η πρώτη μέρα του υπόλοιπου υπέροχου ταξιδιού!

Advertisements