black-and-white-coffee-girl-smoke-smoking-Favim.com-216198

Είναι σα να σε βλέπω…
Εκεί, κουλουριασμένη στη γωνία του καναπέ, τα πόδια διπλωμένα, πολλά αποτσίγαρα και μία κούπα στα χέρια!

Μπορεί η τηλεόραση να παίζει χωρίς φωνή (έτσι για να κινείται κάτι), μπορεί ο Pepper  να παίζει μουσική (έτσι για να ακούγεται κάτι), αλλά στο μυαλό σου έχεις το δικό σου έργο, τις δικές σου μουσικές που σε «καταπίνουν» και σε αδειάζουν…

Και είναι τόσο γρήγορο αυτό το έργο και είναι τόσο δυνατή η μουσική, που δεν μπορείς να εστιάσεις, δεν μπορείς να ακούσεις! Βλέπεις μόνο εικόνες, λες και ξεφυλλίζεις γρήγορα ένα άλμπουμ με φωτογραφίες…. Που πάντα σταματάει στην τελευταία.

Αυτή την τελευταία, που σε έκανε να κλάψεις, να θυμώσεις, να απογοητευτείς! Αυτή που σε σακάτεψε, λες και δεν την περίμενες!

Αχ βλάκα μου… πόσο θα ήθελα να μπορούσα να σου δείξω πόσο μικρή είναι η απόσταση από τα σακατιλίκι στη λύτρωση.

Και τελικά γιατί; Γιατί σε σακάτεψε αυτή η τελευταία «φωτογραφία», (λες και δεν την περίμενες);

Γιατί σου βάζει «τίτλους τέλους» στο μικρό εντυπωσιακό σου δράμα;
Γιατί εσύ θα ήθελες να μείνεις στις άλλες… ξέρεις, αυτές τις φωτογραφίες που σου συντηρούνε το θυμό, την απογοήτευση, το σακατιλίκι και σε βοηθάνε να αποδεχτείς την παγωμάρα σου;
Γιατί φοβάσαι να πας παρακάτω;
Γιατί φοβάσαι μήπως πληγωθείς ξανά; μήπως… μήπως… μήπως;

Σπαταλάς χώρο και χρόνο βλάκα μου, από αυτό το τόσο δα μικρό πραγματάκι που λέγεται μυαλό! Και ψάχνεις απαντήσεις στο παρελθόν! Αλλά οι απαντήσεις είναι στο παρόν βλάκα μου…

Οι απαντήσεις για το παρελθόν είναι δουλειά των ιστορικών του μέλλοντος. Και εσύ δεν είσαι ιστορικός…

Το παρελθόν απλά ορίζει αυτό που έχουμε γίνει σήμερα. Τίποτα παραπάνω…
Και το παρελθόν είναι κατασκεύασμα του μυαλού. Τίποτα παραπάνω…
Μας τυφλώνει, μας κάνει να το πιστεύουμε και στο τέλος μας καταπίνει. Τίποτα παραπάνω…

Και ξέρεις, κάποιες στιγμές για να κερδίσεις πρέπει να είσαι έτοιμος να θυσιάσεις! Θυσίασε λοιπόν αυτό το «άλμπουμ» με τις παλιές φωτογραφίες και τους δαίμονες που σε έχουν καταπιεί και έβγα εκεί έξω να φτιάξεις ένα καινούργιο…

Γιατί όταν κάποιος κουβαλάει τους δαίμονές του για καιρό, αυτοί κάποια στιγμή θα πάρουν τον έλεγχο…

Μη φανταστείς λοιπόν βλάκα μου, ότι ένα ωραίο χαμόγελο μπορεί να ξεγελάσει μία θλιμμένη ματιά…  Και να σου πω και κάτι άλλο;

Τον πόνο τον άντεξες… Πρόσεξε μην σε σκοτώσει η ψεύτικη ελπίδα γιατί τελικά, πολύ φοβάμαι οτι ξέμεινες και πολεμάς για ένα παράδεισο που δεν υπήρξε ποτέ!

Advertisements