tsipras-tae-678-708

Παίρνουμε λίγο από το «ταλέντο» του συχωρεμένου του Αντρέα Παπανδρέου, βάζουμε λίγο και από τα… χεράκια του Σημίτη, -απαραίτητο συστατικό και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένοι ψηφοφόροι- και έχουμε τον πρωθυπουργό του 2016!

Τόσο απλά, τόσο κατανοητά και τόσο ξεκάθαρα!

Όποιος έχει παρακολουθήσει την πορεία του Αλέξη Τσίπρα προς την εξουσία και παρακολούθησε και την χθεσινή ομιλία του για τον ένα χρόνο αριστερή κυβέρνηση και έχει αντίθετη άποψη, είμαι πρόθυμος να βάλω τις μπύρες και να το συζητήσουμε!

Ανήκω σε αυτούς που είδα με πολύ μεγάλη δυσπιστία την αναρρίχηση του lifestyle φαινομένου που ακούει στο όνομα «Αλέξης Τσίπρας».

Ανήκω σε αυτούς που δήλωσα όταν έγινε πρωθυπουργός ότι δικαιούται μία ευκαιρία όπως όλοι οι άλλοι και εξακολουθώ να πιστεύω ότι δεν αντέχουμε και δεν πρέπει να πάμε σε εκλογές…

Όμως όλα έχουν ένα όριο και όλοι πρέπει να σεβόμαστε αυτούς που μας εμπιστεύονται (για σωστούς ή λάθος λόγους, με σωστό ή λάθος τρόπο… λίγη σημασία έχει αυτή τη στιγμή)!

Η χθεσινή ομιλία του πρωθυπουργού ήταν μία απόδειξη ότι ούτε αυτός, ο νέος άνθρωπος, αριστερός (με πολλά εισαγωγικά και περισσότερη ειρωνεία) δεν άξιζε τις ευκαιρίες!

Γιατί απέδειξε ότι δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένας μικρός αλάνθαστος αλαζόνας που αντιμετωπίζει τους «υπηκόους» του, όπως η Μαρία Αντουανέτα όταν αναρωτιόταν γιατί οι πτωχοί υπήκοοι δεν τρώνε παντεσπάνι μια και δεν έχουν ψωμί…

Ένα κακό αντίγραφο του Αντρέα, με λίγες κινήσεις Σημίτη και δεκάδες σαρδάμ μια και ήταν πασιφανές ότι δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει την ομιλία που (άλλοι) του έγραψαν!

Και ψέματα… πολλά ψέματα!

Όχι από πρόθεση (θέλω να πιστεύω) αλλά γιατί ο συγκεκριμένος αριστερόστροφος γιάπης (που αρνείται να βάλει γραβάτα αλλά ψωνίζει κουστούμια και γιλέκα Hugo Boss) προφανώς ζει στον πλανήτη του «δεν φταίω εγώ για τίποτα»!

Αυτά που είπε ήταν «κατά συνθήκη ψέματα, κατ’ ανάγκη ψέματα, αθώα ψέματα, χρήσιμα ψέματα»… Δεν παύουν να είναι ψέματα και στην τελική με αφήνουν παγερά αδιάφορο!

Και ειλικρινά, προσπαθώ να σκεφτώ πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσα ένα καλό ψέμα; Πότε ήταν η τελευταία φορά που είπα: «α! τον μπαγάσα, μου είπε ψέματα και το έφαγα…» και πότε είπα: «τι γελοίος… αυτό το ψέμα βρήκε να πει;»

Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορώ να ανεχθώ να με θεωρούν από ηλίθιο έως μαλάκα!Διότι το πρώτο σίγουρα δεν είμαι, όσο για το δεύτερο οι απόψεις διίστανται!

Και ρωτάω: Πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούσαμε ένα ωραίο ψέμα από έναν υποψήφιο βουλευτή, από ένα υπουργό, έναν πρωθυπουργό;

και απαντώ στο ερώτημα: Αυτή τελευταία φορά, σίγουρα δεν ήταν χθες!

Advertisements