10471009_10152467807457368_1298849796223627910_o

Και κάπως έτσι πέρασαν 30 χρόνια… Και κάπως έτσι από το «προσπαθώ να καταλάβω» φτάσαμε στο «καταλαβαινόμαστε με μία ματιά»!

Και όποιος σου πει ότι οι σχέσεις «ξεθωριάζουν» με το χρόνο, σου λέει ψέματα!

Οι σχέσεις αυτές είναι σαν το τραινάκι του τρόμου… Με τα πάνω τους και τα κάτω τους, με την αδρεναλίνη στο κόκκινο αλλά και την ηρεμία της θέας από εκεί ψηλά… Και όταν κατέβεις από αυτό το τραινάκι του τρόμου, το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να βγάλεις ξανά εισιτήριο και «πάμε πάλι από την αρχή», γιατί εσύ επιλέγεις αν θα πεθάνεις από το φόβο σου, ή θα απολαύσεις την περιπέτεια αυτής της βόλτας!

Και είσαι περήφανος… Όχι γιατί άντεξες το… τραινάκι του τρόμου, αλλά γιατί το τραινάκι σε άντεξε και δεν σε πέταξε στα βράχια!

Και κάπως έτσι μετά από 30 χρόνια θυμάσαι…

Θυμάσαι όταν τον ρωτούσες «γιατί δε διάβασες, ρε Αλέξανδρε;» και σου απαντούσε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ότι «τα μαθήματα του σχολείου είναι βαρετά…» (και από μέσα σου ήξερες πόσο δίκιο είχε)!

Θυμάσαι την πρώτη σοβαρή «σχέση» που σου έφερε στο σπίτι… Όχι γιατί ο γιος σου έγινε άντρας και τέτοιες μαλακίες! Αλλά γιατί είδες πώς της φερόταν, πως την κοιτούσε και πόσο τη σεβόταν…

Θυμάσαι όταν ήρθε μόνος του και σου είπε ότι ανέβηκε σε μηχανάκι (κάτι που εσύ, του το είχες απαγορέψει δια ροπάλου) και σκέφτηκες: «μάγκας ο μικρός»!

Θυμάσαι έναν έναν τους στόχους που έβαλε και τους πέτυχε όλους… Αθόρυβα, χωρίς μεγάλες κουβέντες και τυμπανοκρουσίες! Από το να σου σπάσει τα νεύρα με άποψη, από το να κατέβει μια πλαγιά με snowboard, από το σχολείο (που αυτό και αν ήταν τραινάκι του τρόμου), από την»επανάσταση» του tatoo, το στρατό (λέμε τώρα), το πτυχίο και μέχρι την εγκατάστασή του στο Λονδίνο (άλλωστε πολλά χρόνια πριν, η πρώτη κουβέντα που είπε -όταν πήρε στα χέρια του το πτυχίο- ήταν: «και τώρα dad, προετοίμασε τη μάνα γιατί η δεύτερη μου δουλειά θα είναι στο Λονδίνο» και ήταν…)!

Θυμάσαι τις κουβέντες, τις ανακοινώσεις, τις αλητείες του, θυμάσαι που σε έφερνε κάποιες στιγμές εκτός εαυτού με χαρακτηριστική άνεση… Θυμάσαι πόσες φορές έχεις νιώσει proud dad, θυμάσαι τις μπύρες, τις διακοπές και πόσο καλή παρέα κάνετε! Θυμάσαι, θυμάσαι, θυμάσαι!

Και σήμερα αυτός ο μικρούλης, έγινε 30…

Συγγνώμη Αλέξανδρε που αποκαλύπτω την ηλικία σου, αλλά πολύ θέλω να με ζηλέψουν για αυτά τα 30 χρόνια που πέρασα μαζί σου και για αυτά που έρχονται!

10377442_10152756871072368_4685972207994191313_n

Χρόνια πολλά γιέ μου! Και να ξέρεις ότι πολύ θα ήθελα να σου μοιάσω…

Always proud dad!

Advertisements