pantelis-pantelidis-to-tzip-meta-to-distichima-ke-i-ekthesi-tou-pragmatognomona-video

Ψάξαμε απεγνωσμένα για μία φωτογραφία… Από το τουμπαρισμένο αυτοκίνητο; Από το τελευταίο βράδυ; Από τους φίλους που θρηνούν; Από το ανοιχτό φέρετρο ή τον σπαραγμό των συγγενών;

Αδιάφορο… Αρκεί να γράψουμε πάνω από τη φωτογραφία μερικές τόσες δα λεξούλες: «αποκλειστικό», «θρήνος», «σοκ», «φρίκη» και διάφορες άλλες «πιασάρικες» λεξούλες…

Και κάτω από το σοβαρό μας ύφος -όπως αρμόζει στην περίσταση- πετάξαμε από τη χαρά μας όταν είδαμε στο «δελτίο» ότι γράψαμε στο περίπτερο 5-10.000 φύλλα παραπάνω, ή ότι στα google analytics είχαμε μια 50αρια χιλιάδες παραπάνω κλικ!

Και η είδηση, έγινε (όπως συνηθίζεται) κλειδαρότρυπα… και το ρεπορτάζ (όπως συνηθίζεται) έγινε κανιβαλισμός… και όλοι εμείς θέλαμε κι’ άλλο, κι’ άλλο, κι’ άλλο…

Και το πρωτοσέλιδο άλλαξε και εμείς απενοχοποιηθήκαμε και χωρίς να αναφέρουμε πρόσωπα και γεγονότα -γιατί έπρεπε να τα ξεχάσουμε οπωσδήποτε μπας και σώσουμε λίγο από τον αυτοσεβασμό μας- λέγαμε θριαμβευτικά μεταξύ μας: «Γαμήσαμε το προηγούμενο τριήμερο…»

Και γίναμε επίκεντρο της παρέας γιατί είναι πολλοί αυτοί που θέλουν να μοιραστούμε μαζί τους –με όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες- την κλειδαρότρυπα και τον κανιβαλισμό!

Γιατί τελικά αυτοί (οι πολλοί) είναι που μας δίνουν… δύναμη να πέσουμε ακόμα πιο χαμηλά, για να ανεβούμε ακόμα πιο ψηλά!

Και αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά και φυσικά δεν θα είναι η τελευταία… Μας το μάθανε και το μαθαίνουμε (και τις περισσότερες φορές το απαιτούμε) με τη σειρά μας στις επόμενες γενιές, έτσι… για να μη χαθεί η ράτσα!

Δεν ξέρω τι είναι αυτό το κείμενο… Ντροπή, αυτοκριτική, συγγνώμη, απολογία, δικαιολογία, απενοχοποίηση; Δεν ξέρω!

Ίσως είναι οι δικές μου τόσες δα λεξούλες…

Advertisements