large

…και τι περιμένεις;
– Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω!

Και κάπως έτσι μπήκα στη διαδικασία να εξηγήσω ότι τον χρόνο δεν θα τον νικήσεις ποτέ, ούτε θα τον γυρίσεις πίσω, ούτε θα τον σταματήσεις! Απλά πρέπει να τον κατακτήσεις…

Ναι! Έτσι είναι βλάκα μου… όσοι το προσπάθησαν έμειναν στάσιμοι, ήρθαν απέναντι με τους δαίμονες τους (δεν το λες και καλό αυτό, εκτός και αν στόχος σου είναι να τους πολεμήσεις) και οι περισσότεροι κοιτούσαν μαρμαρωμένοι τον χρόνο να περνάει και ευχόντουσαν κάτι να γίνει και να βρεθούν αλλού!

Και κανένας δεν μπήκε στον κόπο να σκεφτεί: «και αν προσπαθήσω να τον κατακτήσω..;»

Περιμένεις και περιμένεις και ο χρόνος τικ τακ συνεχίζει την αέναη κίνηση προς τα μπροστά βγάζοντας σου την γλώσσα σαν να σου λέει: «πιάσε με, αν μπορείς…»!

Και εσύ μαρμαρωμένος κοιτάς αυτήν την αρμονική κίνηση, ακούς το εφιαλτικό «τικ τακ» και το μόνο που δεν σκέφτεσαι είναι ότι την κάθε «στιγμή» που κερδίζει ο χρόνος την χάνεις εσύ!

Αλήθεια τι περιμένεις βλάκα μου; και μην μου απαντήσεις «δεν ξέρω»!

Γιατί ξέρεις… αλλά φοβάσαι να το παραδεχτείς, γιατί νιώθεις απέραντη ασφάλεια στο «μαρμάρωμά σου», γιατί νομίζεις ότι έτσι δε θα κάνεις λάθη, δεν θα πληγωθείς, δε θα πληγώσεις, δε θα χάσεις, δεν θα προδοθείς, δεν θα σου «πάρουν» πράγματα, δεν, δεν, δεν… (για την ιστορία να σου πω ότι δεν σου «παίρνουν» πράγματα… εσύ τα δίνεις)

Κάποια άλλα «δεν» όμως βλάκα μου, τα ξεχνάς! «Δεν» θα ξεφύγεις, «δεν» θα πας μπροστά, «δεν» θα ζήσεις, «δεν» θα πολεμήσεις, «δεν» θα νικήσεις αυτά που σου «άφησε» ο χρόνος…

Αν μιλούσε ο χρόνος δεν θα σου έλεγε: «μαρμάρωσε»! Ίσα ίσα…
Ο χρόνος είναι πονηρός, προκλητικός, αλητάκος και παιχνιδιάρης!

Σε προκαλεί να τον παραβγείς, να τον εξουθενώσεις, να τον κατακτήσεις, αλλά είναι και τίμιος! Ποτέ δεν σου είπε να μαρμαρώσεις… άλλο πράγμα σου είπε αλλά μάλλον δεν το κατάλαβες βλάκα μου.

Σου είπε με τον δικό του μοναδικό και διδακτικό τρόπο: «να θυμάσαι και να προσέχεις..!»

Ναι, να θυμάσαι… μόνο να θυμάσαι. Και μην προσπαθήσεις να βρεις τις απαντήσεις στο παρελθόν! Γιατί οι απαντήσεις είναι στο παρόν, όχι στο παρελθόν. Το παρελθόν είναι κατασκεύασμα του μυαλού. Σε τυφλώνει και σε κάνει να το πιστέψεις…

Γι’ αυτό μόνο να θυμάσαι και να προσέχεις…

Σου το έχω ξαναπεί αλλά ίσως δεν το κατάλαβες:
«Η ζωή είναι μια μάχη λεόντων! Οπότε αναστηλώσου, τους ώμους ψηλά, περπάτα περήφανα και κορδώσου… Μη γλείφεις τις πληγές σου, να τις γιορτάζεις! 
Και τα σημάδια που έχεις είναι σημάδια αγωνιστή. Ήσουν σε μια μάχη λεόντων…
Επειδή δεν κέρδισες δε σημαίνει ότι δεν ξέρεις να βρυχάσαι!»

Ναι, βλάκα μου! Σε σένα μιλάω…

 

 

 

 

Advertisements