Ξέρω πως είναι να φεύγεις… Μπορεί η ζωή να είναι δύσκολη εδώ, μπορεί να βρίζω όπως εκατομμύρια ακόμα «γείτονές» μου, μπορεί να ψάχνω ευκαιρίες ή να ονειρεύομαι να «την κάνω με ελαφρά», όμως ο δολοφόνος δεν γυρίζει πάντα στον τόπο του εγκλήματος γιατί απλά δεν έφυγε ποτέ!

Όχι, δεν θα έφευγα ποτέ…

…γιατί μία βόλτα «περπατητή» στην Πλάκα που θα καταλήξει στα Αναφιώτικα, αρκεί για να σκεφτείς ότι περιφέρεσαι στα ωραιότερα σοκάκια του πλανήτη έστω και αν δεις πεταμένα τα σκουπίδια γύρω από τους κάδους, έστω και αν οι «τουριστ, τουριστ» ανορθόγραφες πινακίδες βγάζουν κάτι!

…γιατί αν αποφασίσεις να πας στο μουσείο της Ακρόπολης θα φουσκώσεις από περηφάνια και θα πεις: «ποιος Λούβρος και παπαριές…», ενώ αν ανέβεις στο καφέ του Μουσείου θα νιώσεις ότι είσαι στην κορυφή του κόσμου και θα δεις μία θέα που θα σου κόψει την ανάσα!

P1040442…γιατί ένα «μπραφ» να κάνεις, είσαι στην παραλία… και ας έχει έρθει η μανούλα με τα παιδάκια και τα κεφτεδάκια και ας φωνάζει υστερικά και ασταμάτητα «πρόσεχε Γιαννάκηηηηηηηηηηη!»

 

Και ναι, είμαστε τόσο γύφτοι που θα αφήσουμε στην παραλία το πλαστικό ποτήρι με τα υπολείμματα της φραπεδιάς και μία συστάδα από γόπες στην άμμο! Όμως ρε φίλε, αυτό το μπλε (πάνω και κάτω) δεν παίζεται!

…γιατί αν σε κυνηγάνε οι λογαριασμοί και βαριέσαι να συζητάς με το ταβάνι σου, ένα τηλεφώνημα να κάνεις –έστω και στις 3 το ξημέρωμα- και θα βρεις φίλους να σε κεράσουν (γιατί έχεις δηλώσει ότι είσαι άφραγκος αλλά έχεις ανάγκη να πιείς) και ποτό για να γίνεις λιώμα λέγοντας τον πόνο σου, ή –στην καλύτερη- να χαζέψεις κανένα κώλο για να πάνε κάτω τα φαρμάκια (και τα χρέη)!

…γιατί όταν θέλουμε και φιλότιμο έχουμε και μπέσα έχουμε και πάρα πολύ αγάπη έχουμε, αλλά όταν δεν θέλουμε και φρικαλέοι γκρινιάρηδες είμαστε και νεύρα έχουμε και μαλακοπίτουρες είμαστε (έτσι για την αλητεία) και ώρες ώρες –συνήθως δηλαδή- κάνουμε «ότι του φανεί του Λωλοστεφανή» με αποτέλεσμα να τα κάνουμε όλα πουτάνα αλλά με μότο «και ξανά προς τη δόξα τραβά…»

…γιατί θα βγεις με το αυτοκινητάκι σου για να πας στο κέντρο και θα συναντήσεις (σε σχηματισμό) μία στρατιά μαλάκες -που πήραν το δίπλωμα νύχτα- να κάνουν ότι μπορείς να φανταστείς και εσύ αντί να τσαντιστείς (παίζει και αυτό βέβαια) θα γελάσεις μόνος σου (γιατί είναι Φεβρουάριος και έχει έναν ήλιο «να!» που σου φτιάχνει τη διάθεση) και θα πεις «τι κάνει ο μαλάκας πρωινιάτικα…»

P1090301…γιατί είναι καλοκαιράκι, πίνεις τον καφέ σου στη βεράντα και περνάει από κάτω ο κάγκουρας με ανοιχτά παράθυρα στις 8 το πρωί και ακούει Πλούταρχο στη διαπασών γιατί έχει καψούρα βρε αδερφέ  (ε! είμαστε αισθηματίες παναθεμά μας…)

 

…γιατί είμαστε ζωντανοί ρε φίλε! Γιατί τσακωνόμαστε, γελάμε, πίνουμε, καπνίζουμε, γινόμαστε λιώμα την Κυριακή του Πάσχα από τις 10 το πρωί, έχουμε άποψη για τα πάντα και ζούμε με σύνθημα το «κουφάλα νεκροθάφτη δεν θα πεθάνουμε ποτέ»!

…γιατί τα καλοκαιρινά σινεμά είναι κάτι σαν το «Σινεμά ο Παράδεισος» γιατί το ταβερνάκι της γειτονιάς είναι σαν το κυριακάτικο τραπέζι της μάνας μας και γιατί μια βόλτα στη θάλασσα είναι σαν τις δέκα συνεδρίες του ξενέρωτου ευρωπαίου με τον ψυχολόγο (μη χέσω)!

DSC_4627Όχι, βλάκα μου δεν θα έφευγα ποτέ… και αυτή είναι η απάντησή μου στον φίλο τον Βασίλη που έγραψε στο blog του «Ναι, θα έφευγα ακόμα και αύριο…»

 

Advertisements