4bfc27eda6c08183bd7603353763cac9

Όσο και αν δεν θες να το παραδεχτείς είναι μία πολύ έντονη ερωτική σχέση, που τις περισσότερες φορές ακουμπάει τα όρια του πάθους!
Ναι, ναι ξέρω… «πίσω από κάθε πάθος κρύβεται ένα λάθος»!

Αν θες, θα το συμπληρώσω και θα σου πω, ότι δεν κρύβεται ένα λάθος αλλά πολλά! Αυτό όμως δεν μειώνει το πάθος, ούτε σε αποτρέπει από το να κάνεις λάθη, να κάνεις ξανά λάθη και να συνεχίζεις ακάθεκτος!

Δεν είναι λίγες οι φορές που αυτό το πάθος, αυτή η σχέση, αυτός ο έρωτας (πες το όπως θες…) σε κράτησε ξύπνιο μερόνυχτα προσπαθώντας να διορθώσεις τα λάθη, να μάθεις την αλήθεια, να ουρλιάξεις γιατί κάτι σε έπνιγε!

Και δεν είναι λίγες οι φορές που σε σταμάτησε, γιατί δεν της άρεσαν αυτά που ετοιμαζόσουν να πεις ή, γιατί φοβήθηκες να μιλήσεις… γιατί δεν ήθελες να την χάσεις!

Ναι, είναι μία απαιτητική σχέση! Θέλει να είσαι εκεί όποτε σε έχει ανάγκη, όποτε σε θέλει δίπλα της και πάντα ολοκληρωτικά δικό της!

Ναι, είναι μία απαιτητική σχέση! Μπορεί να σε ξενυχτίσει, να σε εξουθενώσει, να σε «αδειάσει» και στο τέλος, να μην σου πει ούτε ένα ευχαριστώ… Μπορεί για μια στιγμή να αγανακτήσεις με την αχαριστία, αλλά πάντα σε αυτήν θα γυρίσεις!

Πάντα θα είσαι έτοιμος να της δώσεις τα πάντα, αρκεί να σου ψιθυρίσει στο αυτί μία λέξη που θα σε κάνει να ξεχάσεις τα πάντα…

Ναι, είναι μοιραία σχέση! Σε εξουθενώνει όσο τη ζεις και σε διαλύει όταν τελειώνει! Αλλά λες και έχει κάτι μαγικό… το ίδιο λεπτό που θα «χωρίσεις», θα ψάξεις το επόμενο «πάθος» σου, έτοιμος να κάνεις τα ίδια λάθη και να διαλυθείς με τον ίδιο τρόπο, όχι για το «ευχαριστώ» αλλά για τη σχέση…

Και ξέρεις, δε θα μετρήσεις τη σχέση αυτή με χρήματα ή με χάσιμο χρόνου! Γιατί αν το κάνεις τότε σημαίνει ότι δεν παθιάστηκες αρκετά και στην τελική, δεν θα αντέξεις ένα τέτοιο πάθος… Γιατί αν αποφασίσεις να το ζήσεις αυτό το πάθος, τότε είναι σίγουρο ότι είσαι έτοιμος να θυσιάσεις (και να χάσεις) για να κερδίσεις!

Ναι, η σχέση με την εφημερίδα είναι μοναδική, παθιασμένη, απαιτητική και μοιραία… Γιατί είναι δικιά σου! Η εφημερίδα δεν είναι του εκδότη σου, ούτε του διευθυντή σου… Είναι δικιά σου!

Γιατί ξέρεις ότι έχεις «ματώσει» για να μπορείς να την πιάνεις στα χέρια σου, γιατί ξέρεις ότι κανείς δεν μπορεί να στην πάρει, γιατί ξέρεις ότι «ότι γράφει δεν ξεγράφει» και δεν έχει καμία σχέση με «τη στιγμή που περνάει και χάνεται…»

Γιατί δεν ξέρεις αν την επόμενη μέρα θα είσαστε μαζί ή όχι,  γιατί το ζεις «σα να μην υπάρχει αύριο»! Γι’ αυτό κάθε βράδυ όσο και αν σε έχει «αδειάσει», χαμογελάς περιμένοντας την επόμενη απαίτησή της! Γιατί είναι απρόβλεπτη και γιατί κάθε μέρα θα  σου ζητήσει κι άλλο… κι άλλο… κι άλλο!

Ναι! «Πίσω από κάθε πάθος κρύβεται ένα λάθος», αλλά ποιος τα γαμεί τα λάθη; Καλά νάμαστε να τα διορθώσουμε και να πάμε στα επόμενα…

Αυτό είναι μία υπενθύμιση σε κάποιους που κάθισαν
στις καρεκλίτσες τους (κάπου εκεί στην Ακαδημίας)
και ξέχασαν τα όνειρά τους, εξαργύρωσαν την επανάστασή τους,
«ξεπούλησαν» τον Δον Κιχώτη, πέρασαν στην απέναντι όχθη
και (πια) αντί να ελέγχουν, «στηρίζουν»!

 

 

Advertisements