kuriaki

Κυριακές… Γοητευτικές και απρόβλεπτες! Άλλοτε ατέλειωτες και άλλοτε μικρές, άλλες φορές ερωτικές και άλλες καταθλιπτικές!
Πάντα όμως, απο τότε που θυμόμαστε τον εαυτό μας είχαν ιδιαίτερη σημασία…

«Αν είσαι καλό παιδί, θα σε πάω την Κυριακή» έλεγε η μάνα…
«Το ξέρω, έχεις δίκιο, αλλά την Κυριακή που δεν έχω δουλειά θα περάσουμε όλη τη μέρα μαζί» έλεγε ο πατέρας…

Ατέλειωτες και μαζί τόσο μικρές οι μαθητικές Κυριακής! Αλλά στο τέλος τους, τόσο καταθλιπτικές με το σήμα της «αθλητικής Κυριακής» και τη φωνή του Γιάννη Διακογιάννη να σημαίνει το τέλος της αλητείες….

Και στα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα οι Κυριακές ήταν ένα μεγάλο χαμόγελο… Τα ζευγαράκια μπορούσαν να πάνε σινεμά, όχι για την ταινία (ποιος νοιαζόταν για την ταινία) αλλά για να πειραματιστούν με τα φιλιά στο στόμα, να κρατηθούν χεράκι χεράκι για δυο ολόκληρες ώρες μέχρι να ιδρώσουν τα χέρια τους, αλλά και για να καπνίσουν ένα τσιγάρο που είχαν «κλέψει» από το πακέτο του μπαμπά…

Πόσο όμορφες ήταν αυτές οι Κυριακές! 52 σε όλο το χρόνο και καμιά δεν έμοιαζε με την άλλη…
Είναι και αυτές οι αλλαγές στις εποχές λες και σου επιβάλουν να αλλάξεις διάθεση….

Και τώρα που μεγαλώσαμε πια, μια εφηβεία επιεικώς, που γίνεται 30,40,50 (που λέει –περίπου- και το τραγούδι) μπορεί να μην περιμένουμε να μας πάει βόλτα η μάνα, ή να δούμε περισσότερο τον πατέρα, όμως, όλα τ’ άλλα -με μικρές παραλλαγές- είναι ίδια!

Σημεία των καιρών….

Το σινεμά έγινε τσίπουρα με φίλους ή βόλτα με την αγαπημένη μας και τα παιδιά μας, το σχολείο της Δευτέρας έγινε γραφείο με όλα όσα συνεπάγεται και όσο τα χρόνια περνάνε, τόσο τα συναισθήματα γίνονται πιο έντονα πιο απαιτητικά και πιο… «σημαδεμένα» από τα παιδικά μας χρόνια!

Βλέπεις, τα χρόνια περνάνε, οι μνήμες, μας κάνουν να χαμογελάμε και οι ώριμες -πια- ανάγκες μας κάνουν ανυπόμονους…

Έτσι τις καλοκαιρινές Κυριακές όταν λες «θέλω βόλτα» όλα ανακατεύουν στο κεφάλι σου…

Θυμάσαι τις ανέμελες Κυριακές των παιδικών σου χρόνων, αποζητάς την αθωότητα σου και ονειρεύεσαι γέλια, φίλους, μουσικάρες, φλερτ, ποτάκια στο κύμα, ανεμελιά και ηλιοβασιλέματα με απρόβλεπτο τέλος (όσο και αν εσύ ονειρεύεσαι το happy ending)…

Και με την ίδια ευκολία μπορείς να ζήσεις τόσο το δράμα σου και την κατάθλιψή σου αυτές τις σκοτεινές Κυριακές του χειμώνα, όσο και την αλητεία της καλοκαιρινής Κυριακής, που τα ρούχα είναι λιγότερα και τα ποτά περισσότερα!

Για λύσε μου τώρα μία απορία: τις καλοκαιρινές Κυριακές έχεις λιγότερα προβλήματα από τις χειμωνιάτικες; Δε νομίζω…

Και όμως, οι Κυριακές είναι απρόβλεπτες… γι’ αυτό είναι περίεργες και γοητευτικές! Γιατί ακόμα και η εποχή μπορεί να ορίσει το «δράμα» σου και το «χαμόγελό» σου!

Γι’ αυτό μην τις χαραμίζεις… Γλέντησέ τις!

Και αν αποφασίσεις να γλεντήσεις το «δράμα» σου δεν περιμένω τίποτα λιγότερο από σένα, από το να γίνεις –έστω για μια μέρα “drama queen”! Και αν από την άλλη αποφασίσεις να γλεντήσεις, γίνε λιώμα, γέλα με την ψυχή σου, πάρε αυτόν που αγαπάς και φίλα τον/την με πάθος και μην πεις τίποτα… Το φιλί θα πει αυτά που πρέπει!

Και μην ξεχνάς… η Κυριακή θέλει αλητεία για να έχει γοητεία!

Advertisements