S37pair2

Ο λάθος ελιγμός ενός ημιφορτηγού σε ένα στενό σημείο κάποιου δρόμου και ένα ατύχημα με μικροζημιές το βέβαιο είναι ότι θα σε καθυστερήσει, όμως τίποτα άλλο δεν είναι προβλέψιμο… Πίστεψέ με!

Η μετακίνηση των δύο οχημάτων ήταν δύσκολη… Ήταν βέβαιο ότι θα καθυστερούσα, αλλά δεν χτυπάω και κάρτα! Έκανε ζέστη αλλά είχε ένα ωραίο αεράκι οπότε η κατάσταση δεν ήταν και για θάνατο… «Ημερολόγιο» από τον Παύλο Τσίμα στο ραδιόφωνο, ανοιχτά παράθυρα, ένα τσιγάρο και υπομονή…

Ακούω μουσική δίπλα μου (Pepper στο… γειτονικό αυτοκίνητο) και γυρίζω να κοιτάξω! Μία κοπέλα (ακαθορίστου ηλικίας αλλά γύρω στα 30-35) σε ένα ασημί 500άρακι με ανοιχτά τα παράθυρα σιγοτραγουδάει, ψιλοκουνιέται, έχει γυρίσει τους καθρέφτες και τσεκάρει το χτένισμά της και το μακιγιάζ της…

Έμοιαζε με την Ditta Von Teese (ε, ψύχραιμα… δεν είμαι τόσο μορφωμένος! έφαγα μια ώρα ψάχνοντας να δω ποια μου θύμιζε, ειδικά το μαλλί τύπου ‘50s)

Χαμογέλασα ασυναίσθητα και εκείνη τη στιγμή γύρισε και με κοίταξε! Σταματάει να κουνιέται, χαμογελάει και με ένα «ουπς» μου λέει:
-Πως είναι τα μαλλιά μου; Συγγνώμη, αλλά πάω σε συνέντευξη για δουλειά και αυτοί οι καθρέφτες είναι πολύ μικροί και δεν μπορώ να δω καλά…

Ξαφνιάστηκα αλλά πραγματικά γέλασα πολύ με τον αυθορμητισμό της και –ίσως- την παιδικότητά της…
-Καλημέρα –της λέω- είναι μια χαρά τα μαλλιά σας!

Χαμογέλασε φυλάρεσκα…
-Ωραία… Α! ναι, καλημέρα και συγγνώμη. Και μια και σας βρήκα να ρωτήσω; Μήπως είμαι πολύ βαμμένη; Ξέρετε πάω σε μία μεγάλη φαρμακευτική και δε θέλω να νομίζουν ότι είμαι… ξέρετε τώρα! άντρας είστε…

Συνέχισα να χαμογελάω και…
-Μια χαρά είναι και το βάψιμό σας… Διακριτικό! Μην ανησυχείτε, κανένας δε θα νομίζει ότι είστε…

Πάλι το φιλάρεσκο χαμόγελο με μία ικανοποίηση στα μάτια της λες και της έβαζες 10 (με τόνο) στον έλεγχο!
-Σας ευχαριστώ πάρα πολύ γιατί δεν ξέρετε τι άγχος έχω… Έξι μήνες περιμένω να με πάρουν από αυτή την εταιρεία. Είναι πάρα πολύ καλή και πάρα πολύ μεγάλη… Ήμουνα 10 χρόνια στην… (μην κάνουμε και διαφήμιση) αλλά έκαναν περικοπές και «καλώς ήρθες ανεργία…»! Αλήθεια εσείς τι δουλειά κάνετε, πωπω τι γαϊδούρα που είμαι, εγώ μιλάω και ούτε σας ρώτησα… Αλλά ξέρετε, τρελό άγχος!

Γέλασε πονηρά και πραγματικά αυτό το κορίτσι είχε καταφέρει να μου φτιάξει τη διάθεση! Της λέω τι δουλειά κάνω και η ατάκα που μου ήρθε ήταν θεική:
-Ααααα! Δεν είστε όμως από αυτούς που βγαίνουν στην τηλεόραση και φωνάζουν για να κάνουν εντύπωση… Αποκλείεται να είστε τέτοιος! Μήπως είστε και έκανα γκάφα; Πείτε μου ότι δεν είστε… σας παρακαλώωωωω!

Έσκασα στα γέλια…
-Μην ανησυχείτε, δεν είμαι τέτοιος… δεν έχω σχέση με την τηλεόραση!

Ένα «ουφφφφφ» ανακούφισης βγήκε από μέσα της λέγοντας:
-Ευχαριστώ Θεέ μου που με έσωσες από μία ακόμη γκάφα… Εμένα που με βλέπετε είμαι πρωταθλήτρια στις γκάφες! Ανοίγω το στόμα μου και ότι έχω στο κεφάλι μου το βγάλω και όποιον πάρει ο χάρος!

Και συνέχισε απολογητικά!
-Μιλάω πολύ, ε; Είμαι πολύ αγχωμένη και όταν είμαι αγχωμένη μιλάω για να μην τρώω… Τι σας λέω τώρα, θα νομίζετε ότι είμαι καμιά τρελή… Και δίκιο θα έχετε, αν δεν ήσασταν εσείς εδώ δίπλα τόσο ήρεμος και χαμογελαστός μπορεί και να μιλούσα μόνη μου!

Όσο μιλούσε τόσο γελούσα… Είχα κλείσει το ραδιόφωνο (και ας ήταν η ώρα του δελτίου ειδήσεων) γιατί αυτό που αντιμετώπιζα τα τελευταία λεπτά, συμβαίνει «μιά φορά στο ποτέ» και δεν ήθελα να το χάσω με τίποτα…
-Σίγουρα τα μαλλιά μου είναι εντάξει, ε; και το βάψιμο, ε; Δεν θα ξαναρωτήσω σας το υπόσχομαι…

Δεν το πίστευα αυτό που ζούσα… Ήταν τόσο απλό, τόσο χαριτωμένο, άδολο και γλυκό!
-Μην αγχώνεστε! Μια χαρά είναι και τα μαλλιά και το βάψιμο… Κανείς δεν θα νομίζει ότι είστε…

Πάλι αυτό το χαμόγελο λες και της έβαλαν 10 (με τόνο) στον έλεγχο αλλά αυτή τη φορά με ένα τσαχπίνικο κούνημα και μια ικανοποιημένη ματιά στον καθρέφτη που ήταν ακόμα κατεβασμένος!
-Ωραία! Δεν θα ξανακοιτάξω τον καθρέφτη… σας εμπιστεύομαι! Αφήστε που ξεαγχώθηκα λιγάκι. Αχ, σας ευχαριστώ πολύ… Αν δεν είχα εσάς να σας πρήξω μπορεί να πήγαινα εγώ να μετακινήσω τα αυτοκίνητα! Αλλά, δεν είμαι πάντα έτσι αλλά αυτή τη δουλειά την θέλω πολύ!

Ένα ακόμα ντροπαλό γελάκι και αυτή η τελευταία της ατάκα με έκανε να πάρω την πρωτοβουλία (αν και το αποφεύγω γενικά με ανθρώπους που δεν ξέρω) να της πω:
-Αν θέλετε τη γνώμη μου, όταν θα πάτε στο ραντεβού σας, αν είναι δυνατόν να αφήσετε το άγχος σας έξω από την πόρτα και πάρετε μαζί σας τις ικανότητές σας και το χιούμορ σας… Στις μέρες μας το χιούμορ και οι ικανότητες είναι αυτά που μετράνε!

Συνοφρύωσε τα μάτια και…
-Χμμμ! Χιούμορ και ικανότητες… Το χω, ναι, το χω! Αυτό θα κάνω… Σας ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!

Χαμογέλασα, και αντιλήφθηκα ότι με ταχύτητα χελώνας τα μπροστινά μου αυτοκίνητα άρχιζαν να κινούνται!

Κοιταχτήκαμε, χαμογελάσαμε ο ένας στον άλλο και της είπα:
-Καλημέρα λοιπόν και καλή επιτυχία στο ραντεβού σας… Και μην ανησυχείτε τα μαλλιά και το βάψιμο είναι τέλεια…

Με κοίταξε για τελευταία φορά και με ένα απίστευτα γλυκό χαμόγελο μου είπε:
Σας ευχαριστώ πάρα πάρα πάρα πολύ… Η κουβεντούλα μας μου έκανε πολύ καλό! Και να σας πω κάτι χωρίς να παρεξηγηθώ; Αν ήμασταν ζευγάρι θα μου άρεσε πάρα πολύ να ξεκινάω τη μέρα μου μαζί σας… Καλημέραααααααα!

Πάτησε γκάζι και έφυγε «σφαίρα», μια και μπορεί να είπε ότι ξεαγχώθηκε αλλά σίγουρα όταν πηγαίνεις σε συνέντευξη για μια δουλειά που θες τόσο πολύ, ο χρόνος πάντα μετράει ανάποδα!

Δεν έμαθα το όνομά της (και δεν με ενδιέφερε να το μάθω)… Δεν έμαθα που μένει, αν ήταν παντρεμένη, ελεύθερη, αν έχει παιδιά, πόσων χρονών είναι (και δεν με ενδιέφερε να το μάθω)… Δεν έμαθα το τηλέφωνό της, ούτε έκανα κάποια προσπάθεια να την ξαναδώ και δεν με ενδιέφερε κάτι τέτοιο)!

Κατάλαβα όμως πως θα μπορούσες
να «ερωτευτείς» για 17’ ακριβώς!

Τόσο απλά…

Advertisements