tsipras

Τι μπορείς να περιμένεις από ένας άνθρωπο που μόλις έχει περάσει τα 40 και ο οποίος δηλώνει, χωρίς καμία ντροπή: «χαίρομαι που βρέθηκα στο εργοτάξιο για να θυμηθώ τα χρόνια που ήμουν μηχανικός…»

Αλήθεια… θυμήθηκε;

Και αν ναι, θα με έκανε πολύ χαρούμενο να μας πει, σε ποιο εργοτάξιο βρέθηκε «εκείνα τα χρόνια». Θα μπορούσα να συμβιβαστώ εάν όπως μου κούνησε στα μούτρα την έκθεση της Φλωρεντίας, να μου κουνήσει στα μούτρα και την «καρτέλα» των ενσήμων του!

…………
Έχω αποφασίσει ότι ο Ιονιστής θα ασχολείται
με άλλα θέματα… Πιο ελαφριά βρε αδερφέ,
πιο ανθρώπινα! Θα ασχολείται με ανθρώπους,
σχέσεις, ζωή, συναισθήματα, όνειρα και εφιάλτες!

Θα μπορούσα λοιπόν να μιλήσω για ανθρώπους, συναισθήματα και… αισθήματα! Για ανθρώπους που κάποια στιγμή η «τύχη», τους έφερε να «ηγούνται» (βλέπεις η ζωή κάποιες φορές κάνει μαύρο χιούμορ), για ανθρώπους αλαζόνες, αλλά και για ανήθικους ανθρώπους…

Θα προσπαθήσω λοιπόν να μιλήσω για έναν άνθρωπο που τα συνδυάζει όλα αυτά… Και μπορεί κάποια από τα παραπάνω χαρακτηριστικά να τα συγχωρήσω (για να μην πω ότι μου αρέσουν κι όλας), όμως ένα δεν μπορώ!

Γιατί βλέπεις δεν είναι κακό να είσαι τυχερός και να τύχει να ηγηθείς… Από εσένα εξαρτάται πως θα διαχειριστείς την καλή σου τύχη! Και μπορεί να κάνεις πράξη το «συν Αθηνά και χείρα κίνει» και τότε μπράβο σου…

Και το «αλαζόνας», σε κάποιες περιπτώσεις δεν το λες και κακό! Είσαι καλός και δεν το ξέρεις μόνο, αλλά μπορείς και να το αποδείξεις… είσαι σίγουρος για τις πράξεις σου και δεν το νομίζεις μόνο, αλλά προκαλείς τον οποιονδήποτε να σου αποδείξει ότι είσαι λάθος…

Το ανήθικο όμως, δεν παίρνει «κατά βούληση» ερμηνεία! Το ανήθικο, έχει αντικείμενο, έχει αντίκτυπο, έχει θύματα και αυτόματα σβήνει όποιο προτέρημα έχεις (εάν και εφόσον έχεις)!

Και όταν έχεις απέναντί σου ανθρώπους που μπορούν αν σου κουνήσουν στα μούτρα μία καρτέλα ενσήμων σαφώς «πλουσιότερη» από τη δική σου, τότε η αλαζονεία σου πρέπει να γίνει σεβασμός.

Και όταν απέναντί σου έχεις ανθρώπους που μετράνε τις μέρες ανάποδα προς την ανεργία (η μαντάμ Όλγα, το βάφτισε νομιμότητα αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μου τώρα), όχι γιατί ο επιχειρηματίας επέλεξε να κάνει τον μισθό τους κότερο, αλλά επειδή εσύ ζούσες σε αυταπάτες περιτριγυρισμένος από ανειδίκευτους «συντρόφους» τότε πρέπει να τους κοιτάξεις στα μάτια και να πεις έστω ένα αξιοπρεπές ψέμα, αντί να αισθανθείς «μονάρχης» ικανότερος του Λουδοβίκου ο οποίος είπε το περίφημο: «L’Étatc’est moi» (επειδή δεν έχω την απαίτηση να ξέρεις γαλλικά και ιστορία να σου εξηγήσω ότι αυτό σημαίνει «το κράτος είμαι Εγώ»… σου θυμίζει κάτι αυτό;)

Και όταν έχεις απέναντί σου ανθρώπους που ορθώνουν το ανάστημά τους και την αγωνία τους δεν τους κουνάς υποτιμητικά το δάχτυλο, σαν εκδικητική γυναικούλα που βρήκε την ευκαιρία να ξεθάψει τα σύνδρομα κατωτερότητας που τόσο καλά είχε κρύψει κάτω από τον μανδύα της αλαζονείας που λέγαμε πρίν…

Και μιας και το έφερε η κουβέντα, για θύμισέ μου, όλα τα προηγούμενα χρόνια, σε ποιανού την γκλίτσα «τριβόσουνα» προσπαθώντας να βρεθείς στη θέση που βρίσκεσαι σήμερα; Σε ποιους εν δυνάμει άνεργους μοίραζες χαμόγελα και υποσχέσεις;

Μήπως στην κρατική τηλεόραση την οποία σε βόλεψε να κάνεις σημαία όταν έπεσε το «μαύρο»; Δεν νομίζω… Μάλλον στα βοθροκάναλα (όπως λέει και ο σύντροφός σου) πήγαινες αφού πρώτα είχες δεί τα νούμερα που έκανε στην AGB!

Και σε ποιες εφημερίδες έδινες συνεντεύξεις; Μήπως στην «Αυγή»; (Ε, καλά λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα!) Φυσικά και όχι… Πήγαινες στις εφημερίδες που τα πρωτοσέλιδά τους κουνούσες στη Βουλή λέγοντας ότι σε πολεμάνε… εσένα τον καλό, αυτοί οι ανήθικοι και που έχουν για εκδότες αυτούς που τώρα φέρνεις στην εξεταστική για τα δάνεια που έπαιρναν και που, εννοείται, ότι εσύ δεν ήξερες τίποτα γιατί ζούσες στον πλανήτη της αυταπάτης!

Κατάλαβες τίποτα από αυτά που έγραψα;

Κατάλαβες τη διαφορά του ηθικού από τον ανήθικο; Κατάλαβες γιατί δεν αρκεί να γίνεις ηγέτης, αλλά να φέρεσαι και σαν ηγέτης; Κατάλαβες γιατί κάποιες φορές η αλαζονεία είναι υπέροχη όταν παρουσιάζεται με την ταπεινότητα και τον σεβασμό που αξίζει σε αυτόν που σε κοιτάει στα μάτια;

Δεν νομίζω… γιατί απ’ ότι φαίνεται το ανήθικο βασιλεύει στον «πλανήτη της αυταπάτης»!

Advertisements