10708583_10203809839139155_7187424324509854842_o

Είναι και κάτι συζητήσεις που γίνονται χωρίς προγραμματισμό, χωρίς μακιγιάζ, χωρίς παιχνίδια επικράτησης, χωρίς παιχνίδια εντυπωσιασμού! Απλά συμβαίνουν… σε μια παραλία κάποια Κυριακή ενός υπέροχου Σεπτέμβρη…

Και σε προβληματίζουν, σε θυμώνουν, σε ηρεμούν, σε κάνουν να ακούς και να σκέφτεσαι, σε κάνουν να βγαίνεις από τον μικρόκοσμό σου και να βουτάς στα βαθιά ενός κόσμου που όσο και αν νομίζεις ότι δεν ανήκεις τελικά είσαι κομμάτι του απλά πρέπει κάποιος άλλος να σε προσκαλέσει για να το συνειδητοποιήσεις!

(Και μου ήρθε στο μυαλό μία άλλη συζήτηση πριν από καιρό πολύ, που μου είχε κάνει μία αγαπημένη μου φίλη στην ίδια παραλία ένα ήσυχο απόγευμα και που ξεκίνησε λέγοντας μου «να σου πω μία ιστορία;»… δεν την ξεχνώ και σε ευχαριστώ γι’ αυτήν την κουβέντα Μάρθα!)

Εγώ δεν «θα σου πω μια ιστορία» γιατί δεν είμαστε φίλοι… και επειδή δεν είμαστε φίλοι θα σου μιλήσω για την δικιά σου ιστορία… Και ξέρεις γιατί; Γιατί είμαι «έξω από το κάδρο», γιατί δεν έχω να κερδίσω τίποτα από σένα, όπως δεν έχεις και εσύ να κερδίσεις τίποτα από μένα, γιατί με τίμησες με την κουβέντα σου (σε αυτήν την παραλία κάποια Κυριακή ενός υπέροχου Σεπτέμβρη) και σου αξίζει να σε τιμήσω με όποιον τρόπο ξέρω…

Και ο τρόπος που ξέρω είναι να βουτήξω βαθιά στον κόσμο σου, μια και μου έδωσες το «δικαίωμα» και να σου μιλήσω για αυτά που έχω μάθει όλα αυτά τα χρόνια (κάποιες φορές με οδυνηρό τρόπο αλλά –τελικά- χαλάλι…)

Τι έμαθα λοιπόν… Έμαθα πόσο σημαντικό πράγμα είναι οι «διαφορές»!

Έμαθα πόσο απέχει το «προσφέρω θέαμα» από το «γίνομαι θέαμα»… Έμαθα την τεράστια απόσταση που χωρίζει το «εκτίθεμαι» από το «είμαι εκτεθειμένος»… Έμαθα να σέβομαι τα «κακά παιδιά» αλλά να σιχαίνομαι τα «παλιόπαιδα»… Έμαθα ότι ο «παραπονιάρης» δεν έχει καμία σχέση με τον «αχάριστο» γιατί ο πρώτος μπορεί να είναι «προϊόν παρεξήγησης» ενώ ο δεύτερος είναι σίγουρα «προϊόν υποκουλτούρας»!

Μη βιάζεσαι… θα σου εξηγήσω τι εννοώ!

  • Το να προσφέρεις θέαμα είναι ταλέντο! Ναι ξέρω… σε κάποιους αρέσει το θέαμα που προσφέρεις, σε κάποιους όχι. Κανείς όμως δεν μπορεί να πει όμως ότι το να προσφέρεις θέαμα δεν είναι ταλέντο! Σκέψου όμως βλάκα μου, πόσο θλιβεροί είναι αυτοί που «είναι θέαμα»…
    Που εν ονόματι του «ότι» πασχίζουν να γίνουν είδηση (και αυτόματα γίνονται ένα εμετικό θέαμα) ακολουθώντας το ρητό «δεν με νοιάζει αν με βρίζουν αρκεί να προφέρουν σωστά το όνομά μου»!
  • Το να εκτίθεσαι θέλει ψυχή, γνώση, παιδεία και γερά νεύρα! Θαυμάζω και σέβομαι αυτούς που εκτίθενται, έστω και αν κάνουν λάθη! Πόσο τραγικό όμως είναι να βγαίνεις εκτεθειμένος… Και ξέρεις γιατί; Γιατί αυτοί που βγαίνουν εκτεθειμένοι δεν έχουν γνώση, δεν έχουν ψυχή, δεν έχουν παιδεία…
  • Έχουν απέραντη αυτοπεποίθηση (και όπως είχε πει ο τεράστιος ψυχάκιας Charles Bukowski: «το πρόβλημα με τον κόσμο είναι ότι οι έξυπνοι άνθρωποι είναι γεμάτοι αμφιβολίες, ενώ οι ηλίθιοι είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση») και άγνοια κινδύνου!
  • Έμαθα να σέβομαι τα «κακά παιδιά» γιατί έχουν ένα ανάστημα, τσαμπουκά και ειλικρίνεια! Διεκδικούν και ας χάσουν, πολεμάνε έστω και αν «φάνε ξύλο», μπορούν με άνεση να τα κάνουν «πουτάνα όλα» γιατί βλάκα μου η πουτάνα έχει αρχοντιά, μπέσα και τίμια λεφτά στο κομοδίνο! Έμαθα όμως να σιχαίνομαι τα «παλιόπαιδα», γιατί διεκδικούν βρώμικα, πολεμάνε ύπουλα και βρίσκουν χώρο όταν κάποιο «κακό παιδί» τα κάνει «πουτάνα όλα»!
  • Θέλεις να μιλήσουμε για αχαριστία; Μπααααα! Άστο καλύτερα, γιατί πολλοί από αυτούς που θα διαβάσουν αυτές τις αράδες θα σκεφτούνε «μπα, δεν το λέει για μένα…» και θα πούνε για μία ακόμα φορά ψέματα στον εαυτό τους!

Ξέρεις λοιπόν ποιο είναι το λάθος, βλάκα μου;

Ότι μπέρδεψες τις «διαφορές» με τις «ομοιότητες»… Και κάθε φορά που χάνεις τις διαφορές και ψάχνεις τις ομοιότητες αφήνεις χώρο! Μπαίνεις εσύ, χωρίς να έχεις απολύτως κανένα λόγο, απέναντι στον ατάλαντο, στον εκτεθειμένο, στον αχάριστο που γίνεται θέαμα (γιατί απλά ο αχάριστος δεν μετράει σωστά δυνατότητες και δεδομένα)!

Και κάθε φορά που χάνεις τις «διαφορές», χάνεις χρόνο… Πολύτιμο χρόνο!

Μην πέφτεις λοιπόν στην παγίδα της «ομοιότητας»… Απόλαυσε τη διαφορά γιατί μπορείς! Και όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις τόσο πιο γρήγορα  θα σκοτώσεις τους δαίμονές σου…

Και κάτι τελευταίο (το γράφω αρκετά
τακτικά γιατί μου αρέσει πολύ…)

Είναι μια μάχη λεόντων…
Οπότε αναστηλώσου, τους ώμους ψηλά, περπάτα περήφανα και κορδώσου…
Μη γλείφεις τις πληγές σου. Να τις γιορτάζεις!
Τα σημάδια που έχεις είναι σημάδια αγωνιστή.
Ήσουν σε μια μάχη λεόντων….
Επειδή δεν κέρδισες δε σημαίνει ότι δεν ξέρεις να βρυχάσαι!

Advertisements