Όλο και συχνότερα ακούω από διάφορους τύπους, με πολύ σοφιστικέ ύφος, τσιτάτα του τύπου: «ό άντρας ή, η γυναίκα δεν πρέπει να είναι δεδομένη», «στις σχέσεις ή στη ζωή, τίποτα δεν πρέπει να είναι δεδομένο» και πραγματικά αναρωτιέμαι…

…αναρωτιέμαι, πόσο φοβισμένοι είναι αυτοί οι άνθρωποι και πόση ανασφάλεια μπορεί να κουβαλάνε, όταν το «δεδομένο» έχει γίνει ένα παιχνίδι στρατηγικής ή καλύτερα ένας πόλεμος επικράτησης, (δεν ξέρω εναντίον ποίου)!

Τι σημαίνει λοιπόν «δεδομένο» και γιατί σε φοβίζει τόσο πολύ; Αν σου το έλεγα «σημείο αναφοράς» θα σε βόλευε; Και γιατί αναλώνεσαι τόσο για να το «πολεμήσεις» και να εξαντλήσεις όλες σου τις στρατηγικές προσπαθώντας να πείσεις τον εαυτό σου ότι δεν είσαι δεδομένος και δεν έχεις δεδομένα;

Αν θέλεις παιχνίδια στρατηγικής βλάκα μου, παίξε σκάκι και όχι με τη ζωή σου ολόκληρη…

Να σου πω λοιπόν τι είναι για μένα το «δεδομένο»… Δεδομένο είναι ο κόσμος μου! Όχι ο υλικός βλάκα μου, αλλά αυτός που κουβαλάω μέσα μου, αυτός που έχω επιλέξει να με περιβάλει. Είναι η οικογένεια, είναι τα παιδιά, είναι οι φίλοι, είναι οι έρωτες και τα συναισθήματα είναι ακόμα και αυτά που πέρασαν από τη ζωή σου και τώρα έχουν χαθεί!

Είναι η κουλτούρα μου, είναι ο λόγος και ο τρόπος που -όσα προβλήματα ή έννοιες έχω- με κάνει να βρίσκω έναν καλό λόγο για να χαμογελάω το πρωί όταν ξυπνάω και να ακούω αισιόδοξα το «τικ τακ» του ρολογιού!

Ναι! Θα μου πεις ότι είσαι… περαστικός, από «τη μάταιη τούτη ζήση», θα μου πεις ότι όλα έχουν ημερομηνία λήξης, θα μου πεις ότι φίλοι, έρωτες, έρχονται και παρέρχονται όπως και εσύ άλλωστε!

Έτσι είναι… ακριβώς έτσι!

Γιατί λοιπόν «περαστικέ», όσο (και για όσο) βρίσκεσαι εδώ, να μην απολαύσεις τα «δεδομένα» σου, για όσο υπάρχουν, αλλά επιλέγεις να τα πολεμάς και να παίζεις παιχνίδια για να αποδείξεις ότι αυτό που έχεις τώρα μπορεί να το χάσεις; Ναι! Μπορεί να το χάσεις, αλλά αυτή τη στιγμή το έχεις… Γιατί λοιπόν, πρέπει να κάνεις «γυμνάσια» στο σύντροφό σου ώστε να μην μπεις στην κατηγορία του «δεδομένου»;

Θα σου πω γιατί… Γιατί είσαι άτομο τόσο ανασφαλές και τόσο φοβισμένο που το πολύπλοκο βλαμμένο σου μυαλό πορεύεται με το καταπληκτικό «αν με θεωρήσει δεδομένο/η θα με βαρεθεί και θα με αφήσει»… Και έτσι, αντί να δείχνεις στους γύρω σου πόσο σου αρέσει που βρίσκονται στη ζωή σου επιλέγεις το «μου αρέσει που είσαι στη ζωή μου, αλλά μπορώ και χωρίς εσένα, οπότε μη χαλαρώνεις…»

Μα πόσο βλαμμένος είσαι;

Έχεις ακούσει το τραγούδι που λέει για την «στιγμή που περνάει και χάνεται»; Αυτό εσύ βλάκα μου, το κάνεις πράξη, με χαρακτηριστική άνεση και επιτυχία! Χάνεις στιγμές παίζοντας παιχνίδια στρατηγικής με τον τρόμο μήπως μπεις στην κατηγορία «δεδομένο»!

Ναι ρε! αν έχεις τα κότσια να μπεις σε αυτή την κατηγορία…

Γιατί τα «δεδομένα» είναι αυτά που –είτε το θες, είτε όχι- ορίζουν τη ζωή σου και καθορίζουν το ποιος είσαι, κάθε στιγμή που το ρολόι κάνει «τικ τακ», κάθε στιγμή που ζεις παίρνοντας χρόνο και χαρίζοντας χρόνο στους ανθρώπους που σε περιβάλλουν, κάθε στιγμή που επιλέγεις να «μοιραστείς»…

Ναι ρε! αν έχεις τα κότσια μπες στην κατηγορία «δεδομένο» και σταμάτα να ζεις τη ζωή σου με ανθρώπους-ολογράμματα, βολικούς κατά περίπτωση και χρήσιμους κατά περίσταση.

Γιατί –πίστεψέ με, βλάκα μου- αν δεν έχεις «δεδομένα» στη ζωή σου είναι γιατί απλά, ζεις μια ζωή χωρίς ανθρώπους και αληθινά συναισθήματα…

Advertisements