Τον συνάντησα πριν από πάρα πολλά χρόνια, όταν η «Κιβωτός του Κόσμου» ήταν τόσο δα μικρή, κάτι μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας…

Νέος, ιερωμένος ο πάτερ Αντώνιος, σεμνός σε σημείο να ντρέπεται να μιλήσει για το όνειρό του. Και κάθε φορά που κάποιο από τα πρώτα παιδάκια που φρόντιζε τον πλησίαζε, σταματούσε να μιλάει και χανόταν στην αγάπη και το χαμόγελο που τον πλημύριζε…

Θαύμασα το όνειρό του, ζήλεψα το καθαρό του βλέμμα, με συνεπήρε ο στόχος του, με θύμωσε η αδιαφορία με την οποία τον αντιμετώπισε το κράτος…

Ναι! Ο «ταπεινός» πάτερ Αντώνιος με είχε συγκλονίσει από τότε…

Από τότε μέχρι τώρα, ούτε ξέρω πόσα χρόνια έχουν περάσει! Όλα αυτά τα πολλά χρόνια παρακολουθούσα την εξέλιξη της «Κιβωτού» και πάντα θυμόμουν εκείνη τη συνάντησή μας…

Ο «ταπεινός» αυτός άνθρωπος, δεν έδινε δεξιά και αριστερά συνεντεύξεις, δεν παπαρολογούσε για πράγματα που δεν ήξερε, δεν έγινε παπαροκάς (τους θυμάστε;) ή Μητροπολίτης, εμφανιζόταν ελάχιστα στα «μέσα» και όποτε τον έβλεπα η «μεγάλη στολή» ήταν το μαύρο ράσο του και το μεγαλείο του ήταν τα λόγια του και το χαμόγελό του! Άλλωστε δεν χρειαζόταν κάτι άλλο…

Ναι! Παρέμεινε «ταπεινός» ο πάτερ Αντώνιος και συνέχιζε να με συγκλονίζει κάθε φορά που μιλούσε για το όνειρο, που είχε κάνει στόχο και πραγματικότητα…

Πόσο ωραίοι είναι αυτοί οι «ταπεινοί» άνθρωποι, ρε φίλε…

Και το λέω σε σένα, που επειδή δεν έχεις όνειρο, μιλάς… μιλάς… μιλάς… Και λες βλακείες και ψέματα, γιατί η παρακμή σου είναι μεγαλύτερη από τους στόχους σου! Γιατί αφήνεις στους άλλους τη «βρώμικη» δουλειά, ώστε να πάρεις εσύ τα «μπράβο»!

Γιατί μπέρδεψες το «ταπεινός» με το «φτηνός», γιατί μπέρδεψες τον «στόχο» με την «κονόμα», γιατί μπέρδεψες τις «πράξεις» με τα «λόγια»…

Γιατί δεν είσαι ικανός να «δώσεις» κάτι χωρίς να «πάρεις», γιατί έφτιαξες έναν κόσμο που η «μπίζνα» είναι μαγκιά και η «προσφορά» χωρίς αντίτιμο μια μαλακία και μισή!

Ο πάτερ Αντώνιος δεν είναι ο μόνος «ταπεινός» άνθρωπος… Εκεί έξω υπάρχουν αρκετοί. Κάποιους είχα την τύχη (αν και ενδεχομένως, δεν μου άξιζε) να τους γνωρίσω και να μου δώσουν σημασία!

Θα σου πρότεινα να ψάξεις να τους βρεις, γιατί δεν θα τους δεις να περιφέρουν την ομορφιά τους και την αλαζονεία τους δεξιά και αριστερά προσπαθώντας να εντυπωσιάσουν… Ξέρουν πολύ καλά ποιοι είναι και δεν χρειάζονται καμία προβολή!

Και αν τους βρεις, να τους αγκαλιάσεις και να τους «δώσεις», ότι μπορείς!

Και να είσαι σίγουρος βλάκα μου, ότι αυτό που θα «πάρεις», θα σε συγκλονίσει, όπως με συγκλονίζει τόσα χρόνια ο «ταπεινός» πάτερ Αντώνιος!

Advertisements