Δεν ξέρω πόσο δίκιο ή πόσο άδικο έχεις… Και αν θέλω να είμαι τίμιος δεν ξέρω τι θα έκανα αν ήμουν στη θέση σου!

Αυτό που ξέρω, είναι ότι έξω από την πόρτα του σπιτιού σου, έχεις βάλει μερικούς «κουβάδες» και μέσα εκεί στριμώχνεις ότι σε ενοχλεί, ότι σε θυμώνει, ότι σε έχει απογοητεύσει και –το χειρότερο- ότι δεν καταλαβαίνεις…

«Όλοι οι πολιτικοί είναι κλέφτες, όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες, όλες οι γυναίκες είναι πουτάνες, όλοι οι άντρες είναι μαλάκες, όλοι οι πετυχημένοι επιχειρηματίες είναι απατεώνες, όλοι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι εγκληματίες και όλοι οι δημοσιογράφοι είναι αλήτες, ρουφιάνοι, εκφραστές της παραπληροφόρησης και πρωτεργάτες της διαπλοκής!»

Δεν θα υπερασπιστώ τον κάθε έναν ξεχωριστά… Άλλωστε ποιος είμαι εγώ για να το κάνω; Θα σου μιλήσω όμως για τους τελευταίους, τους δημοσιογράφους, μια και σε αυτόν τον «κουβά» με έβαλες και η αλήθεια είναι ότι είμαι λίγο… στενάχωρα!

Για πες λοιπόν, πόσους δημοσιογράφους ξέρεις; Αμφιβάλλω ότι ξέρεις περισσότερους από δυό, τρείς (και πολλούς λέω)! Και όταν λέω «ξέρεις» εννοώ «γνωρίζεις» προσωπικά, όχι τους γνωρίζεις από το γυαλί…

Με λίγα λόγια –αναλογικά- δεν ξέρεις κανέναν! Απλά αναπαράγεις αυτό που βλέπεις, αυτό που άκουσες από τον γνωστό του γνωστού (με την ανάλογη δόση υπερβολής και ζήλιας, επειδή εκείνος είναι αναγνωρίσιμος, ενώ εσύ όχι) και συμπεραίνεις ότι ο τάδε είναι διαπλεκόμενος, η δείνα χαζογκόμενα, ο τρίτος «παπαγαλάκι» του καναλάρχη ή του τάδε πολιτικού κόμματος και η τέταρτη τσουλάρα που πήρε την εκπομπή επειδή την πηδάει ο καναλάρχης…

Απλά και τακτοποιημένα! Και έτσι απλά, όλοι οι δημοσιογράφοι είναι «πληρωμένοι δολοφόνοι» και εκφραστές μίας παγκόσμιας συνωμοσίας, ή τηλεοπτικά πρόσωπα που κέρδισαν την εκπομπή τους κάτω από τα σεντόνια ενός κρεβατιού!

Δεν θα μπω σε οικονομικά θέματα… Ούτε θα σου πω για το, πόσους μήνες μπορεί να μείνουμε απλήρωτοι, ή να δουλεύουμε 16ωρα για 300 ευρώ το μήνα και για όταν και αν τα πάρουμε, ή για το πόσα χρήματα έχουμε χάσει επειδή ο εκδότης αποφάσισε οτι το «παιχνίδι» δεν του ήταν πιά χρήσιμο και έτσι αποφάσισε να το πετάξει στα σκουπίδια! Ούτε θα σου πω, να μην με μπερδεύεις με τον εκδότη, ή τον καναλάρχη, γιατί αυτό είναι μία πονεμένη ιστορία και σίγουρα δεν είναι της παρούσης!

Να σε ρωτήσω όμως κάτι, αν μου επιτρέπεις φυσικά… Έχεις μιλήσει ποτέ με κάποιον από αυτούς τους «πληρωμένους δολοφόνους», ή έστω κάθισες ποτέ, εσύ, να σκεφτείς τι λένε αδιαφορώντας, για το τι σου λέει ο ένας και ο άλλος; Έχεις δει καμία από αυτές που θεωρείς τηλεοπτικές τσούλες να πηδιέται για να κερδίσει την εκπομπή της, ή στην πιο «ασφαλή» περίπτωση έχεις πηδηχτεί με καμία από αυτές, επειδή ήθελαν κάτι να κερδίσουν από σένα;

Και να σε ρωτήσω κάτι τελευταίο… Εμένα με ξέρεις; τον Παναγιώτη, τον Γιώργο, τον Δημήτρη, τη Μαρία, την Ελένη, τη Σοφία; Μας ξέρεις; Πως λοιπόν αποφασίζεις ότι εγώ είμαι «πληρωμένος δολοφόνος» ή «τσούλα»;

Μπορεί να μην σου αρέσει η δουλειά που κάνω, αυτά που λέω ή αυτά που γράφω! Αναφαίρετο δικαίωμα… Μπορεί να μην σου αρέσει η ενημερωτική ή, η lifestyle εκπομπή που κάνει η τάδε και η τάδε! Αναφαίρετο δικαίωμα και αυτό…

Καλό θα ήταν όμως, να αντιληφθείς ότι η επαγγελματική επιλογή που έκανα εγώ και χιλιάδες άλλοι δημοσιογράφοι στη ζωή μας, δεν μας έκανε «προβεβλημένους» ή «αναγνωρίσιμα» πρόσωπα (άλλωστε είπαμε… εσύ, ούτε στη φάτσα δε με ξέρεις)… Μας έκανε «εκτεθειμένα» πρόσωπα!

Ναι! «Εκτεθειμένο πρόσωπο»… γιατί έχω (ευχή ή κατάρα, δεν ξέρω), την δυνατότητα να γράφω και να μιλάω επωνύμως, που σημαίνει ότι μπορείς να με κρίνεις και να με βρίσεις! Εσύ, δεν έχεις κάποιο τέτοιο φόβο γιατί προστατεύεσαι από την ανωνυμία σου και από τη δυνατότητά σου, να με βρίσεις, να με απαξιώσεις, να με χαρακτηρίσεις μαλάκα, βλάκα, ή τσούλα όταν πίνεις ποτάκια με την παρέα σου!

Εσύ μπορεί να απολυθείς επειδή δεν έκανες καλά τη δουλειά σου… Εγώ μπορεί να απολυθώ επειδή «ενόχλησα» κάποιους, έστω και αν έχω κάνει εξαιρετικά τη δουλειά μου!

Εγώ μπορεί να δυσκολευτώ πολύ περισσότερο από σένα να βρω δουλειά, γιατί εσύ με έκρινες και με απαξίωσες, επειδή δεν σου άρεσαν αυτά που είπε κάποιος προβεβλημένος («εκτεθειμένος» και μάλιστα περισσότερο από μένα τον εφημεριδά, είναι και εκείνος, μην παραμυθιάζεσαι) συνάδελφός μου.

Έτσι εμένα πήρε η «μπάλα» (τον «εκτεθειμένο» ανύπαρκτο δημοσιογράφο) επειδή τον «προβεβλημένο», λατρεύεις να τον μισείς, με αποτέλεσμα να μένω χωρίς δουλειά, γιατί «δεν πουλάω», ή γιατί πληρώνω το τίμημα, της -ελαφρά τη καρδία- απαξίωσής σου…

Εσύ έχεις την σιγουριά του «καναπέ» και σε ζηλεύω κάποιες φορές γι’ αυτό!

Για πες μου, εγώ, ποια σιγουριά έχω; Γιατί εσύ έχεις την πολυτέλεια «να λες και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα» και δεν δίνεις λογαριασμό σε κανέναν, ενώ εγώ δίνω καθημερινά λογαριασμό σε σένα και στον κάθε «εσένα», αν θέλω να σέβομαι το όνομά μου ώστε όταν χρειαστεί να κάνω «ταμείο», ο λογαριασμός να βγαίνει θετικός!

Δεν με ξέρεις, αλλά αυτό δεν σε εμπόδισε να με «στριμώξεις» στον κουβά, (του «όλοι τα ίδια σκατά είστε»), που έχεις έξω από την πόρτα σου! Ούτε εγώ σε ξέρω… Και αυτό με εμπόδισε να πω, ή να γράψω ότι εσύ και όλοι οι αναγνώστες είναι ηλίθιοι και όλοι οι τηλεθεατές «πρόβατα»…

Ναι! Σίγουρα (όπως σε όλες τις δουλειές, άλλωστε) υπάρχουν εργαζόμενοι-δημοσιογράφοι διαπλεκόμενοι, ψεύτες, ανίκανοι, ρουφιάνοι και ότι άλλο θα ήθελες να σκεφτείς…

Όμως είναι θέμα κουλτούρας, παιδείας, σεβασμού και ηθικής το «τεκμήριο της αθωότητας» και η δυνατότητα να ξεχωρίζεις και να διαχωρίζεις!

Γι’ αυτό σε παρακαλώ, την επόμενη φορά που θα αποφασίσεις να απαξιώσεις και να κατηγορήσεις, εμένα τον Παναγιώτη, τον Γιώργο, τον Δημήτρη, τη Μαρία, την Ελένη, τη Σοφία, μπες πρώτα στον κόπο να μας γνωρίσεις και –ίσως- να σεβαστείς αυτό που κάνουμε, όσο εμείς (ή έστω κάποιοι πολλοί από εμάς) σεβόμαστε αυτό που είσαι και αυτό που κάνεις…

Πάντα με ενοχλούσαν τα «τυφλά χτυπήματα»!
Και η εύκολη κριτική με ενοχλεί (το έχουμε στο
αίμα μας, να κρίνουμε τους πάντες και τα πάντα)…
Αυτό το κομμάτι, είναι αποτέλεσμα μιας «επίθεσης»
που δέχτηκα με αφορμή όλα αυτά που γίνονται
στον χώρο της ενημέρωσης τα τελευταία χρόνια!
Ο καθένας ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα…

 

 

 

 

Advertisements