Δεν τα πήγαινα ποτέ καλά με τις «υποχρεώσεις»… Τις υπηρέτησα πιστά και με συνέπεια για πολλά, πολλά χρόνια!

Θα μου πεις «όλη μας η ζωή, μιά υποχρέωση»

Περίμενε ντε και θα καταλάβεις! Για άλλη «υποχρέωση» θα σου μιλήσω…

Ναι, το ξέρω… Έχεις υποχρεώσεις, πολλές και –τις περισσότερες φορές- πιεστικές! Έχεις υποχρέωση και είσαι συνεπής και ακέραιος, να κάνεις ευσυνείδητα τη δουλειά σου, να σέβεσαι τους γύρω σου, να φροντίζεις τους δικούς σου ανθρώπους, να, να, να…

Αυτά καλό θα ήταν να μην τα βλέπεις σαν «υποχρέωση»… Είναι τρόπος ζωής, είναι κουλτούρα είναι παιδεία!

Υπάρχει όμως και η άλλη «υποχρέωση»… Αυτή που με μία τόση δα πρόθεση, ένα «αναγκαστικό αίτιο» μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή, να κατασπαράξει τον χαρακτήρα σου και τα «θέλω» σου!

«Από» υποχρέωση!
Αυτό το μικρό «από» μπορεί να σε διαλύσει… Και πίστεψέ με, σε διαλύει μέρα με τη μέρα χωρίς να το καταλάβεις!

«Από» υποχρέωση λοιπόν, μένεις, υπομένεις, μιλάς, συναναστρέφεσαι, συνθηκολογείς, χαμογελάς, σιωπάς, ανέχεσαι… Και έρχεται το βράδυ, εκεί που κοιτάς το ταβάνι σου, μένοντας ξάγρυπνος και κάνοντας το «ταμείο» της ημέρας να αναλογιστείς, πόσα πράγματα έκανες «από» υποχρέωση και πόσα ακόμα σου έκαναν «από» υποχρέωση…

Και θυμώνεις και στεναχωριέσαι και σηκώνεσαι το επόμενο πρωί, κομμάτια από την αϋπνία με νεύρα έτοιμος να κάνεις τα ίδια, γιατί νιώθεις ότι δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς!

Δεν τα πήγαινα ποτέ καλά με αυτές τις «υποχρεώσεις»… Και όχι, δεν θα κάνω τον μάγκα γιατί τις υπηρέτησα πιστά και με συνέπεια για πολλά, πολλά χρόνια!

 Δεν θέλω άλλο όμως!

Ναι, σε σένα το λέω (ξέρεις εσύ), που η ζωή σου είναι κάτι, «από» υποχρέωση. Ελευθερώσου! Και πίστεψέ με, θα αλλάξουν πολλά στη ζωή σου. Μην κάνεις κάτι «από» υποχρέωση και μη δεχτείς κάτι «από» υποχρέωση…

Θα δεις ανθρώπους να εξαφανίζονται και άλλους να δικαιολογούνται… Θα δεις την «αλήθεια» που προκάλεσες, να σε πονάει και κάποιες φορές να σε εκδικείται! Άλλωστε η αλήθεια έχει πάντα το δικό της τρόπο να σε βρίσκει… Αλλά μετά από λίγο καιρό θα ξέρεις τι να περιμένεις και θα μάθεις τι θες να δώσεις.

Και μην ξεχνάς… Κανείς δεν σου έχει υποχρέωση και σε κανέναν δεν έχεις υποχρέωση… Είπαμε, η πραγματική «υποχρέωση» είναι τρόπος ζωής κουλτούρα και παιδεία! Αυτή η «από» υποχρέωση είναι ο τρόπος ζωής του «πάρε-δώσε» με πολύ υπολογισμό και ελάχιστο συναίσθημα!

 Ελευθερώσου! Γιατί τα συναισθήματα είναι πιο πολύτιμα από τους υπολογισμούς…

 

 

Advertisements