Prima vista: Λέγεται για έναν μουσικό που βλέπει μια παρτιτούρα για πρώτη φορά και μπορεί να την εκτελέσει σωστά!

Αυτό το έμαθα από την πρώην γυναίκα μου που ήταν εξαιρετική πιανίστα και μάλιστα με αυτό το χάρισμα… Ζήλευα και θαύμαζα αυτό το χάρισμα.

Σε έναν κόσμο γεμάτο «φίλτρα», «μη», «πρέπει», «άσε καλύτερα» και αυτολογοκρισία αυτό το «prima vista» φάνταζε ονειρικό
και –κάποιες φορές- άπιαστο!

Με λίγα λόγια σε ελεύθερη μετάφραση να μπορείς να πεις αυτό που θες, αυτό που νιώθεις και αυτό που σκέφτεσαι χωρίς να το φιλτράρεις, χωρίς να το «στρογγυλέψεις» έτοιμος να υποστείς τις συνέπειες, που κάποιες φορές –σίγουρα- είναι καταστροφικές και –σίγουρα- πονάνε, μια και το «και όποιον πάρει ο χάρος» βρίσκει εδώ την απόλυτη εφαρμογή!

Για πάρα πολλά χρόνια τα «μη», τα «πρέπει» και η αυτολογοκρισία ήταν η «πανοπλία» μου, η ασφάλειά μου! Μέχρι τα 40…

Κάπου εκεί ανακάλυψα ότι είχε αρχίσει να με ζορίζει που δεν τσακωνόμουν, δεν πολυδιαφωνούσα… Στην ουσία βαριόμουνα να τσακωθώ και να διαφωνήσω!

Ήμουνα πολύ εγωιστής (και είμαι ακόμα) για να μπω στη διαδικασία να πείσω τον άλλον ότι έχω δίκιο…
Ήμουνα πολύ αλαζόνας (και είμαι ακόμα) για να μπω στον κόπο να κάνω διάλογο και να διαφωνήσω με ανθρώπους που δεν άξιζαν το ενδιαφέρον μου…
Ήμουν πολύ μαλάκας (και είμαι ακόμα) που στις συναισθηματικές μου σχέσεις δεν έβαλα την υγεία μίας υγιούς διαφωνίας και ας κατέληγε σε έναν εξαιρετικό καυγά (βλέπεις δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ο σύντροφός σου πρέπει πρώτα να είναι φίλος σου)

Ναι ξέρω, θα συμφωνήσεις ότι είμαι εγωιστής, αλαζόνας και μαλάκας αλλά… I’m sorry κιόλας, χέστηκα!

Στο θέμα μας… Κάπου εκεί λοιπόν, (στα 40 που λέγαμε) ανακάλυψα ότι είχα πολλούς ανοιχτούς λογαριασμούς και πνιγόμουνα! Και αποφάσισα να τους κλείσω. Και τους έκλεισα και αποφάσισα ότι με όποιο κόστος (είπαμε… βαρύ κάποιες φορές) θα κλείνω τους λογαριασμούς μου!

Και κάπου εκεί μπήκε στη –φιλική, ερωτική, συναισθηματική- ζωή μου το «prima vista»! Δεν φιλτράρω, δεν αυτολογοκρίνομαι (ενίοτε το πληρώνω ακριβά), αλλά κοιμάμαι καλά τα βράδια και οι άνθρωποι που είναι δίπλα μου ξέρουν τι να περιμένουν από μένα…

Πάλεψε πολύ ο κακός μου εαυτός, με τον χειρότερο! Και κέρδισε ο χειρότερος… για τους άλλους! Γιατί δεν κάνω εκπτώσεις, λέω αυτά που θέλω τι στιγμή που το θέλω και δεν πουλάω το τομάρι μου εν ονόματι του «πρέπει». Και σ’ όποιον αρέσω (ο εγωιστής, μαλάκας αλαζόνας που λέγαμε)!

Θα μου πεις γιατί τα γράφω όλα αυτά…

Γιατί χρόνια τώρα, βασανίζομαι επειδή δεν έχω κλείσει τους λογαριασμούς μου, με δυο ανθρώπους (έχω δυο-τρεις ακόμα «ανοιχτούς» αλλά δεν βασανίζομαι κι όλας).

Κάτι το συναίσθημα, κάτι το «δε γαμιέται» κάτι ο φόβος του απέραντου πόνου (ειδικά για τον ένα από τους δύο «λογαριασμούς») το έβαζα στο πίσω μέρος του μυαλού μου και από καιρού εις καιρόν «έβραζα στο ζουμί μου»!

Όμως χθες το βράδυ, όλα καθάρισαν…

Μία τυχαία συνάντηση (σε δημόσιο χώρο)! Ο ένας «λογαριασμός», δεν πλησίασε καν, ο άλλος πλησίασε, εννοείται όχι για να με συναντήσει αλλά για να μιλήσει στην παρέα μου!

Ακριβώς οκτώ λέξεις, δύο νεύματα και ψυχρά χαμόγελα… Τίποτα άλλο!

«Πάγωσα» για 5 λεπτά… Αυτά τα 5 λεπτά (που περίμενα περίπου 4 χρόνια) ήταν αρκετά για να ανοίξει το πλάνο, να δω την πραγματικότητα και να πω: «δεν χρειάζεται να κλείσω τους λογαριασμούς μου… έκλεισαν από μόνοι τους!»

Γιατί ο ένας, δεν είχε την «ψυχή» ούτε καν να πλησιάσει… και κάτι τέτοιοι τύποι -και ας είναι 1,90- είναι πολύ «κοντοί» για τα γούστα μου! Και γιατί από τον άλλο (τον «λογαριασμό» που πονάει) απογοητεύτηκα!

Ξέρεις, είναι οι στιγμές που περιμένεις να κορυφωθεί το δράμα, που ο συμπρωταγωνιστής σου, θα σου πει: «πάμε λίγο δίπλα να σου πω δύο κουβέντες» και θα μιλήσεις, θα τσακωθείς, θα γίνεις θέαμα, αλλά στο τέλος (όποιο και αν είναι το τέλος, του έργου) όλα θα είναι ξεκάθαρα. Είναι αυτό που αρέσει στον θεατή: το «payday»!

Ναι! Για μένα, μπορεί η κορύφωση του δράματος να ήταν μια μαλακία και να έχασα το χρόνο μου (πολλά τα χρόνια φιλαράκο, αν θυμάσαι) όμως χθες το βράδυ έκλεισαν οι «λογαριασμοί»…

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Κάποιος θα κατάλαβε και κάποιος όχι! Αν κατάλαβες, οκ… εσύ που δεν κατάλαβες και απλά διάβασες τις «εκ βαθέων εκμυστηρεύσεις μου» (σε ευχαριστώ γι’ αυτό) ένα έχω να σου πω: Βάλε το «prima vista» στις σχέσεις σου και κλείνε τους λογαριασμούς σου, πριν κλείσουν από μόνοι τους!

Έτσι για την αλητεία, να μην κλείνουν από μόνοι τους… να τους κλείνεις εσύ! Για να σε πουν εγωιστή, αλαζόνα, μαλάκα και να τους απαντήσεις
«I’m sorry, αλλά χέστηκα»!

Α! και κάτι τελευταίο…
Επειδή ξέρω ότι θα το διαβάσεις (ναι, σε σένα το λέω φιλαράκο!),
αν έχεις «ψυχή» ξέρεις που θα με βρεις, αν και ξέρω ότι δεν έχεις
εδώ θα είμαι για να με διαψεύσεις!

Advertisements