Τι είναι αυτό που σε κάνει να γράψεις;

Είναι όλα αυτά τα κοντόχοντρα μπλε ανθρωπάκια με τα ξανθά μαλλιά σαν καρφάκια που κάθε μέρα χορεύουν ξέφρενα και κάνουν πάρτι στο μυαλό σου!

Είναι η λυσσαλέα μάχη της λογικής με το συναίσθημα, της αλητείας με την ηθική, του «politically correct» με το «δε γαμιέται»… Είναι όλα αυτά που θα ήθελες να πεις, όλα αυτά που θα ήθελες να ακούσεις, αλλά περισσότερο, όλα αυτά που θέλεις να μείνουν γραμμένα!

Είναι το scripta manent της ζωής σου, βλάκα μου, γιατί είσαι τρομοκράτης!

Και όπως μου είπε ο Ρενάτο (θα σου πω παρακάτω ποιος είναι ο Ρενάτο)  «ο σωστός τρομοκράτης, δεν χτυπάει και φεύγει… Χτυπάει και μετά το χτύπημα αναλαμβάνει την ευθύνη»!

Τον Ρενάτο τον γνώρισα πριν από πάρα πολλά χρόνια…
Αν δεν σου λέει κάτι η τρομοκρατική οργάνωση «Ερυθρές Ταξιαρχίες»
θα σου πω απλά ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν μέλος της
και μάλιστα υψηλόβαθμο. Αν σου λέει κάτι, τότε ξέρεις γιατί πράγμα μιλάω…
Πέρασα 3 μέρες μαζί του στην Αίγινα.
Αυτές τις τρεις μέρες ακροβατούσα ανάμεσα
στη λογική και την παράνοια μια και δεν ήξερα αν θα έπρεπε
να τον αντιμετωπίσω σαν δολοφόνο, ή σαν «Δον Κιχώτη»!

Θα μου πεις γιατί στα λέω όλα αυτά…

Γιατί αυτός ο άνθρωπος προσπάθησε να μου εξηγήσει και να με πείσει (δεν θα σου πω αν το κατάφερε) ότι ο πραγματικός τρομοκράτης μπορεί να είναι εγκληματίας αλλά έχει αξίες, έχει στόχο, έχει ηθική και πάνω απ’ όλα εξήγηση!

Γιατί ο πραγματικός τρομοκράτης, μετά το χτύπημα αναλαμβάνει την ευθύνη. Πάντα γραπτή και όχι με τηλεφωνήματα και τέτοιες αηδίες (όπως μου είπε), αλλά με μανιφέστο, γιατί «scripta manent» («τα γραπτά μένουν» σημαίνει… το ίδιο και οι εξηγήσεις)!

Αυτό λοιπόν που σε κάνει να γράφεις είναι το «scripta manent» της ζωής σου! Θα μου πεις γιατί στα λέω όλα αυτά… Στα λέω γιατί με ρώτησες: «πότε θα γράψεις για μένα;»

Ήρθε λοιπόν η σειρά μου να σε ρωτήσω: «αλήθεια τώρα, θέλεις να γράψω για σένα;» ή για να το πω πιο σωστά: «γιατί να γράψω για σένα;» Πωπω, χάλια ακούστηκε, αλλά δεν είναι αυτό που νομίζεις (που λένε και στις ταινίες)!

Να στο πω λοιπόν για να το καταλάβεις…

Στέκεσαι μπροστά σε μία βιτρίνα και βλέπεις κάτι που σου αρέσει πολύ! Φαντάζεσαι, κάνεις σχέδια για το πώς θα το αποκτήσεις και πως θα το αξιοποιήσεις. Και ενώ σου αρέσει δεν πας να το πιάσεις, να το δεις από κοντά, να ρωτήσεις πόσο έχει, να νιώσεις από τι υλικό είναι φτιαγμένο, να καταλάβεις αν σου ταιριάζει…

Απλά γυρίζεις και φεύγεις… Και σε «τρώει», αλλά ο φόβος σου (του τύπου, και αν είναι ακριβό; και αν δεν μου ταιριάζει; και αν δε είναι τόσο ωραίο όσο δείχνει;) σε νίκησε!

Και ξέρεις γιατί βλάκα μου; Γιατί ενώ έχεις στόφα τρομοκράτη
φοβάσαι τη διαδρομή μέχρι το μανιφέστο!

Μπορεί να είπα «γιατί να γράψω για σένα;» αλλά τελικά έγραψα! Ίσως όχι αυτό που θα ήθελες να γράψω (θα μπορούσα να δημιουργήσω και να γράψω για έναν ήρωα comic -ας πούμε-) αλλά σίγουρα αυτό που ΔΕΝ περίμενες να γράψω!

 

 

 

Advertisements