1 (1)

Τον παρακολουθείς ώρα, γιατί σου τράβηξε την προσοχή! Δεν ξέρεις γιατί… Ούτε ξέρεις αν θα τον αντιπαθήσεις, αν θα τον λατρέψεις ή αν -τελικά- θα λατρεύεις να τον μισείς!

Το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό (ε! το χουμε στη ράτσα μας με τις γρήγορες ετικέτες) είναι «τι μάρκα μαλάκας είναι τώρα τούτος;», αλλά και πάλι, συνεχίζεις να τον προσέχεις…

Με την πρώτη ματιά, σου είναι αντιπαθής… Αλλά πάλι, κάτι σε τραβάει!
Κάτι που δεν ξέρεις τι είναι!

Είναι λίγο ατημέλητος… πεντακάθαρος (είδες τα χέρια του και τα ρούχα του) αλλά ατημέλητος! Δεν έχει τίποτα επιτηδευμένο, τίποτε εξεζητημένο (ξέρεις, σαν το πόλο του Ralph Lauren που από την μία έχει ένα νούμερο σαν το μπόι σου και από την άλλη το σήμα του RL σαν το μπόι μου)…

Κάθεται χαλαρός, «χυμένος» -στην κυριολεξία- στον καναπέ και παρατηρεί… Αν προσέξεις βαθειά τα μάτια του, θα δεις ότι γελάνε και ότι «πετάνε σπίθες»!

Δεν μιλάει πολύ, δεν διακόπτει, απλά χαμογελάει.

Όταν όμως, του απευθύνουν τον λόγο απαντάει (αν βέβαια τον ενδιαφέρει, γιατί αλλιώς παραμένει στην κοσμάρα του) ή, μπαίνει στη συζήτηση  όπως ο επιθετικός που είναι έτοιμος να σκοράρει. Κουνάει τα χέρια του, φέρνει παραδείγματα μιλάει με ρυθμό καταιγιστικό (λες και επανήλθε από κώμα) και σε αφήνει άφωνο!

Και αν κάποιος αποφασίσει να κάνει τον εξυπνάκια, τον μουντάρει για πλάκα, με αλαζονική άνεση και απέραντη κωλοπαιδίστικη ειρωνεία! Γιατί αυτός ξέρει. Γιατί μιλάει μόνο όταν έχει κάτι να πει, γιατί μιλάει για θέματα που ξέρει, που έχει ζήσει, που έχει σπουδάσει…

Α! ναι, είναι δύσπιστος… Δεν καταπίνει ότι του σερβίρουν, είναι οπαδός του «επί τον τύπον των ύλων» για να μην τον πιάσουν και μαλάκα!

Και έχει άποψη… Κάποιες φορές οι απόψεις του είναι απόλυτες και δε θα διστάσει να σε φέρει σε δύσκολη θέση, αλλά θα στο τεκμηριώσει έστω και αν ξέρει ότι στο τέλος θα σκεφτείς από μέσα σου: «Α, το μαλάκα… δε σεβάστηκε ούτε ότι ήμασταν καλεσμένοι στην ίδια παρέα;»

Και αν πας να του τη «βγεις» χωρίς επιχειρήματα την πάτησες… Γιατί θα σε βάλει «στα σχοινιά» και θα το τερματίσει, έτσι για την αλητεία!

Ε, ναι! Για τον πολύ κόσμο μπορεί να είναι μαλάκας, αλαζόνας, εγωιστής, υπερφίαλος, αλλά έχει προ πολλού πάψει να είναι μέλος της κοινωνίας των «καθωσπρεπειστών», οπότε «χέστηκε» για την άποψη των πολλών και το δείχνει…

Προτιμάει να καεί, παρά να γίνει «yesman» ακόμα και στην παρέα του! Και άμα δεν θέλει κάτι, μην φανταστείς ότι θα σου πει δικαιολογία… Ένα ξερό «βαριέμαι» ή «δεν γουστάρω» γι’ αυτόν είναι υπεραρκετό!

Γιατί βάζει πάνω απ’ όλα την αλήθεια του και το έχει «πληρώσει» ουκ ολίγες φορές…
Αλλά όπως είπαμε, τα λάθη, τα πάθη και τα γούστα «πληρώνονται»!

Γιατί είναι αληθινός… Γιατί δεν χαζεύει αλλά παρατηρεί, γιατί δεν επιβιώνει αλλά ζει, γιατί δεν σπαταλάει τον χρόνο του αλλά τον ξοδεύει, γιατί κοιτάει τον ήλιο κατάματα χωρίς γυαλιά, γιατί δεν δίνει συμβουλές αλλά γνώμη, γιατί έχει χεσμένους τους «δήθεν» κανόνες αλλά σέβεται την ηθική του, γιατί δεν έχει λόγο να κάνει τον καραγκιόζη (γιατί σέβεται και θαυμάζει τον καραγκιόζη), γιατί μπορεί να μην σου λέει «σ’ αγαπώ» αλλά θα στο δείξει με μοναδικό τρόπο, γιατί δεν ντρέπεται, γιατί θα σ’ αγκαλιάσει με την ίδια ευκολία που θα σε πατήσει χάμω!

Θα τον ακούσεις τακτικά να βρίζει τον εαυτό του σαν νταλικέρης για τη μαλακία που έκανε (είναι πολύ υποτιμητικό γι’ αυτόν, να ρίξει το φταίξιμο σε άλλον) και μετά να χαμογελάει και να σου λέει: «δε γαμιέται, καλά να πάθω»!

Ναι! είναι ωραίοι τύποι αυτοί οι «αλήτες» γιατί είναι αληθινοί άνθρωποι! Δεν θα κάνουν τίποτα επειδή «πρέπει», άλλωστε το είπαμε έχουν προ πολλού πάψει να είναι μέλη της κοινωνίας των «πρεπειστών», αλλά δεν θα «μολύνουν» και το περιβάλλον!

Κατάλαβες τώρα τι σε τραβάει και τον θέλεις στην παρέα σου; Κατάλαβες τώρα τι είναι αυτό το «κάτι»; Η αλητεία είναι, γιατί ένας πραγματικός «αλήτης» είναι ότι καλύτερο θα συναντήσεις στη ζωή σου!

Και αν κατάφερα να σε πείσω, όταν θα ακούσεις κάποιον να λέει:
«τι μάρκα μαλάκας είναι τώρα τούτος;» χαμογέλα και πες του:
«ναι! δίκιο έχεις, αλλά εγώ τον γουστάρω», έτσι… για την αλητεία!

Advertisements