Στεναχωρημένες φατσούλες, αναστεναγμοί πόνου, σέλφι με ύφος «από θλίψη έως κατάθλιψη» και (μεγαλόπρεπα) σε εισαγωγικά:

«Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν…»

Τρείς τελίτσες στο τέλος (που δηλώνουν βουβό πόνο, με πολλά υπονοούμενα) και- εννοείται- μία φωτογραφία που αποτυπώνει τα «ωραία» που τελείωσαν!

Και αντί να πετάς στα σύννεφα που ήταν «ωραία» και να λαχταράς τα κάνεις τα επόμενα «ωραία» καλύτερα, παίρνεις το απαιτούμενο ύφος και πέφτεις σε κατάθλιψη…

Πέρασες ένα τέλειο βράδυ με την παρέα σου και ετοιμάζεσαι για το σπίτι:
«Αχ, όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν…»

Είσαι στο πλοίο της επιστροφής μετά από ένα 10ημερο καταπληκτικών διακοπών:
«Αχ, όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν…»

Βγήκες με το ταίρι σου και πέρασες γαμάτα. Γυρίζεις σπίτι γιατί δουλεύεις στις 8:
«Αχ, όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν…»

Έκανες το σεξ της ζωής σου και η τελευταία σου σκέψη πριν κοιμηθείς γλυκά:
«Αχ, όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν…»

Τελείωσαν οι δύο ώρες που έκλεψες από το φορτωμένο σου πρόγραμμα για να δεις ένα αγαπημένο σου πρόσωπο:
«Αχ, όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν…»

Ρε, είσαι καθόλου καλά;

Θεωρείς το «ωραίο», ένα τυχαίο διάλλειμα στη μίζερη ζωή σου, η οποία δεν θα ήταν καθόλου μίζερη αν έδινες λίγο περισσότερη σημασία στα «ωραία»!
Αν τα επεδίωκες, αν τα έκανες να συμβαίνουν και αν δεν ήσουν μονίμως απασχολημένος/η με τη σκέψη, τι τελειώνει και τι ωραία που ΘΑ ήταν αν αυτό που τελείωσε δεν τελείωνε!

Ο Χριστός και η μάνα του… Γιατί τόσο πολύπλοκη σκέψη;

Δεν τελείωσε κάτι «ωραίο»! Έζησες κάτι ωραίο βλάκα μου! Κάτι απλό και ωραίο… Στο χέρι σου είναι να το επαναλάβεις, στο χέρι σου είναι να το δημιουργήσεις και πάνω απ’ όλα στο χέρι σου είναι να το απολαύσεις…

Ναι σε σένα αναφέρομαι βλάκα μου… Σε σένα που όταν σε ρωτάνε «πως περνάς στις διακοπές σου;» η απάντηση δεν είναι «περνάω τέλεια…» αλλά «ωραία είναι μωρέ, αλλά σε μία εβδομάδα τελειώνουν…»

Σε σένα που όταν σε ρωτάνε πονηρά «πως πέρασες χθες βράδυ;» δεν απαντάς «τέλειααααααααααα» (κλείνοντας και εσύ πονηρά το μάτι), αλλά «ωραία ήταν, αλλά να δούμε πότε θα ξαναβρεθούμε…»

Πολύ μιζέρια αδερφάκι μου, πολύ μοιρολατρία, πολύ κακομοιριά! Δεν σας γουστάρω έτσι (αν έχεις απορία, έχω 5-6 ονοματάκια πρόχειρα να αραδιάσω)…

Χαμογέλα μαλάκα,
η ζωή έχει πλάκα!

Και για να στο πω διαφορετικά (διότι δεν φημίζεσαι για την ευστροφία σου, βλάκα μου)

Αν πιστέψεις ότι «όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν», τότε σημαίνει ότι δεν επεδίωξες τα ωραία της ζωής σου άρα δεν «πέτυχαν αλλά έτυχαν»!

Οπότε, καλώς όρισες στον κόσμο του Πάριου βλάκα μου,
που σε μνημονεύει στον στίχο:
«η ζωή που περνάει και χάνεται, μάτια μου»!

 

 

 

 

Advertisements