Έχουν την τιμητική τους…

Hλιοβασιλέματα, ανατολές, παραλίες, μαυρισμένα κορμιά με μικροσκοπικά μαγιό και πλατιά χαμόγελα!

Καλοκαίρι και ναι, ζεις στην ωραιότερη χώρα του κόσμου…

Όμως και στον Άγιο Μαυρίκιο, ή στα Πουκέτ, ή στις Σεϋχέλλες οι παραλίες είναι μαγικές, η ανατολή πανέμορφη και η δύση ερωτεύσιμη!

Γιατί λοιπόν ζεις στην ωραιότερη χώρα του κόσμου; Γιατί η δικιά σου ανατολή διαφέρει από αυτή του Αγίου Μαυρικίου; Γιατί οι παραλίες σου, είναι καλύτερες από αυτές των Σεϋχελλών; Μήπως τελικά υπάρχουν και άλλες ωραιότερες χώρες του πλανήτη;

Όχι! Κατηγορηματικά όχι!

Ζεις στην ωραιότερη χώρα του κόσμου και αυτό δεν οφείλεται ούτε στο ηλιοβασίλεμα, ούτε στην ανατολή, ούτε στις παραλίες με τα μαυρισμένα κορμιά με τα μικροσκοπικά μαγιό…

Κοίτα αυτούς που είναι δίπλα σου, όταν πίνεις τη μπύρα σου σε ένα παραλιακό ταβερνάκι, έχοντας τα πόδια σου στην απέναντι καρέκλα… Κοίτα αυτούς που είναι απέναντί σου όταν απολαμβάνεις ένα ηλιοβασίλεμα (χωρίς να χρειάζεται να συντηρήσεις μία κουβέντα) αποκαμωμένος από τον ήλιο της ημέρας… Κοίτα αυτούς με τους οποίους μοιράζεσαι τις έννοιες σου, τα λάθη σου, τα πάθη σου, τις χαρές και τις μαλακίες σου όλες τις μέρες του χρόνου…

Και τότε ίσως θα καταλάβεις ότι τη διαφορά την κάνουν οι άνθρωποι… Αυτοί που επέλεξες να μοιραστείς μαζί τους, χαρές, λύπες, έγνοιες, λάθη και πάθη!

Γιατί –κακά τα ψέματα- στην ωραιότερη χώρα του κόσμου, (με τους πιο αμφιλεγόμενους κατοίκους), αγαπάμε με πάθος, ερωτευόμαστε με πάθος, τσακωνόμαστε με πάθος, μιλάμε με πάθος, πολιτικοποιούμε τα πάντα με πάθος, υπερασπιζόμαστε τις μαλακίες μας και τις επιλογές μας με πάθος, απολαμβάνουμε τη μιζέρια μας και τον ενθουσιασμό μας με πάθος!

Τίποτα δεν είναι «εν τάξει», τίποτα δεν γίνεται «μπαι δε μπουκ» που λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι, τίποτα δεν έρχεται με οδηγίες χρήσης (και αν έρχεται εμείς τις αγνοούμε επιδεικτικά, γιατί ΠΑΝΤΑ εμείς ξέρουμε καλύτερα)!

Γιατί βρίζουμε το σύστημα, την στιγμή που ανήκουμε ολοκληρωτικά σε αυτό.

Γιατί πάντα έχουμε τον τρόπο να βρούμε λύση όχι μέσα από κάποιο «μάνιουαλ» αλλά με απόλυτα ανορθόδοξο τρόπο, μέσα από μία «πράσινη» και 2 καλούς φίλους! Γιατί πάντα προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι, αλλά με το δικό μας τρόπο και όχι με τον τρόπο που θα μας υποδείξει ο «χ» ευρωπαίος έστω και αν ξέρουμε ότι έχει απόλυτο δίκιο!

Και γιατί όλα αυτά τα κάνουμε με πάθος…

Και μπορεί «πίσω από κάθε πάθος να κρύβεται ένα λάθος», (όπως μου αρέσει να λέω), αλλά είπαμε… αγαπάμε με πάθος, αντιπαθούμε με πάθος, χορεύουμε ζεϊμπέκικο με πάθος (ή δεν χορεύουμε καθόλου… εδώ δεν παίρνει νερό το κρασί) πίνουμε με πάθος, νοιαζόμαστε με πάθος… Ακόμα και το ξενέρωμά μας, πάθος έχει!

Όχι! Δεν κάνει το ηλιοβασίλεμα και η παραλία την ωραιότερη χώρα του κόσμου… Οι άνθρωποι την κάνουν!

Ποιος χέστηκε αν θα πάει με ένα μουσαμά για μπάνιο στο Πέραμα ή με μία ξύλινη ξαπλώστρα στον Άγιο Μαυρίκιο; Αρκεί αυτό που θες να κοιτάξεις να είναι δίπλα σου, πάνω στο μουσαμά σου με θέα το εξωτικό Πέραμα!

Θα μου πεις «είσαι υπερβολικός»! Ε, ναι είμαι, αλλά -έτσι δεν πάει;- και στις συγκρίσεις, υπερβολικοί.

Για πες, σε όποιον ξένο θες, να σου μιλήσει για οικογένεια, παιδιά, πατρίδα, φιλία, καψούρα και μετά έλα να μου πεις για τις αξίες τους και για τις παραλίες τους!

Πόσοι από εμάς δεν πήγαμε σε ονειρικές παραλίες του εξωτερικού και τελικά γυρίσαμε πίσω φωνάζοντας (και ας ξέρουμε τα χάλια μας): «Ελλάδα και πάλι Ελλάδα»;

Ξέρω, ξέρω… θα μου πεις ότι είμαστε σκατοράτσα!

Για να σε δώ να γίνεσαι λιώμα με τους φίλους σου επειδή έχεις την υποψία ότι η γκόμενα σε κεράτωσε… Για να σε δω να είσαι άφραγκος, αλλά να πίνεις το καφεδάκι σου στην παραλία μια και ο «μέγας χορηγός» είναι ο φίλος που πριν από λίγους μήνες (όταν εσυ είχες λεφτά) τσόνταρες για να πληρώσει το ενοίκιό του και μετά, έλα να μου πεις πόσο σκατοφάρα είμαστε!

Κακά τα ψέματα, έχουμε τον τρόπο μας να επιβιώνουμε και να χαμογελάμε…

Και μακάρι ή κρίση να μας βάλει –έστω λίγο- μυαλό, αλλά να μην μας στερήσει τον τίτλο της ωραιότερης χώρας του κόσμου με τους άθλιους Ελληνάρες που ξέρουν όμως να αγαπάνε με πάθος, να μισούνε με πάθος να νοιάζονται για το διπλανό τους με πάθος και πάνω απ’ όλα να μοιράζονται με πάθος…

Υ.Γ.
Η φωτογραφία είναι πραγματική και
δεν έχει σημασία σε ποιο ηλιοβασίλεμα
τραβήχτηκε! Σημασία έχουν οι 4 «θαλασσινοί φίλοι» που βλέπετε…

Ευχαριστώ Chris Nicolaou (είναι ένας από τους τέσσερις)
για την τόσο αληθινή επιβεβαίωση οτι
οι άνθρωπου «χρωματίζουν» το ηλιοβασίλεμα!

Advertisements