Μία ωραία πρωία (βράδυ ήταν και μάλιστα με κρύο), βρέθηκα, μετά από ένα χρόνο περίπου, με μία καλή μου φίλη, που με θεωρεί «μέντορά της» (κούνια που την κούναγε) & κολλητό της φίλο, (αυτό θέλει πολύ κουβέντα) για να τα «πούμε» (πει) και να τα πιούμε (πιεί)!

Αφού δεν με άφησε να αρθρώσω λέξη (είχε πολύ γκρίνια – μίρλα εκείνη την νύχτα) και δεν ήταν και στα πιο high της, της πέταξα μία ατάκα που άλλαξε την πραγματικότητά της για πάντα (έτσι λέει τουλάχιστον)!

Της είπα συγκεκριμένα: «Δεν είναι πάντως εύκολο να σε φλερτάρει κάποιος».

Αυτό που διάβασες μέχρι εδώ, είναι η εισαγωγή (αλλάζοντας τους ρόλους) ενός από τα πιο ωραία και τα πιο άθλια κείμενα που έχω διαβάσει ποτέ…

Περίπου 1500-1600 λέξεις που με έκαναν να γελάσω πάρα πολύ, να ανακαλύψω ότι η «φίλη» μου γράφει ε-ξαι-ρε-τι-κά, να σιχαθώ το google και τους «ειδικούς» (μη χέσω) και να στεναχωρηθώ…

Επιβεβαίωσα όμως και κάτι πολύ σημαντικό: Οι γυναίκες ακόμα και το πιο απλό πράγμα το κάνουν πολύπλοκο, εφιαλτικό και δυσνόητο!

Και αν με ρωτήσεις: «ρε φίλε, γιατί το κάνουν αυτό;» θα σου απαντήσω:

ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ!

Η φίλη μου λοιπόν έγραψε 1500-1600 λέξεις για κάτι απλό, όμορφο, διασκεδαστικό και «έκαψε» τον εγκέφαλό της γκουγκλάροντας ότι υπάρχει (με γνώμες και αναλύσεις βλαμμένων και μη) για κάτι που λέγεται «ανθρώπινη επαφή» ή αλλιώς «φλέρτ»!

Και επειδή γυναίκα δεν είμαι (τουλάχιστον έτσι έχουν αποδείξει τα γεγονότα) και τη φίλη μου την αγαπώ θα μου επιτρέψεις να της απαντήσω (σχεδόν) προσωπικά!

Οπότε…

Ας μιλήσουμε για φλέρτ!

Αγαπημένη μου,

αρχικά θέλω να σε ευχαριστήσω για το γέλιο που μου πρόσφερες, για τις τόσο ωραίες κουβέντες που είπες για μένα (aw pr;osexew!) και για το ιντριγκάρισμα να απαντήσω σε ένα τόσο τέλειο/άθλιο κείμενο που αφορούσε σε μία διαδικασία την οποία -όσο ψωνίστικο και να ακουστεί (ναι, είμαι ψώνιο εκτός των άλλων)- έχω εφεύρει!
Και αυτό γιατί στα 3 μου φλέρταρα τη μάνα μου και τη γιαγιά μου, στα 7 μου την αδελφή μου, στα 12 τις φίλες της adelf;hw moy και από εκεί και πέρα… άστα να πάνε («νι» το πλήθος)!
Και θα είμαι όσο πιο σύντομος μπορώ μια και όπως είπαμε, δεν είμαι γυναίκα…

Αγάπη μου γλυκεία (και όλες οι «γλυκειές» του πλανήτη) πρέπει -για να αρχίσουμε να μιλάμε, να επικοινωνούμε και να καταλαβαινόμαστε- να συνειδητοποιήσεις οτι το «φλερτ» δεν είναι παστίτσιο να το γκουγκλάρεις και να σου βγει η συνταγή…

Αλλά ας αρχίσουμε από τα βασικά:

Το φλέρτ είναι σαν την Αττική Οδό: Δηλαδή «πάει κι έρχεται»… Δεν είναι μονόδρομος!

Και αγνοώντας τις περισπούδαστες αναλύσεις που διάβασες και έγραψες, όσο και αν θες να σε φλερτάρει κάποιος αν δεν το ανταποδώσεις τότε… γάμα τα! (παρατήρηση 1η στο «Δεν είναι πάντως εύκολο να σε φλερτάρει κάποιος»).

Το βασικό πρόβλημα των γυναικών είναι ότι δεν έχετε καταλάβει τι -πραγματικά- είναι το φλερτ! Δεν είναι πρόβα τζενεράλε, ούτε τεστ κοπώσεως, ούτε άσκηση σωματικής βελτίωσης, ή ανακριτική διαδικασία…

Είναι γνωριμία, είναι διασκέδαση, είναι διάλογος, είναι αίσθηση και συναίσθηση… Είναι επαφή!

Δεν θέλει προετοιμασία, δεν έχει προδιαγραφές, αποκλεισμούς, ή στόχο! Και πάνω απ’ όλα δεν θέλει «στρατηγική»… Γιατί όσο το «ψάχνεις», χάνεις τη μαγεία, την αυθεντικότητα, και (όπως λέμε σε άψογα ελληνικά) «all the fun»!

Διάβασα στο τέλειο/άθλιο κείμενο για NlP, για LoΑ για Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό, για όμορφες γυναίκες και για κυνηγούς άντρες…

Διάβασα για «πρέπει» και για «δεν πρέπει»…

Υπερπολύπλοκα όλα αυτά για μένα…

Είναι πολύ ενδιαφέρον και διασκεδαστικό (κάποιες φορές) το πολύπλοκο γυναικείο μυαλό… Όμως όλα τα πράγματα αγαπημένη μου έχουν έναν «κόφτη»…

Το φλερτ όμως, δεν είναι πόλεμος, ούτε παιχνίδι επικράτησης… Και δυστυχώς το έχετε κάνει και τα δύο!

Και ξέρεις γιατί; Γιατί απλά φοβάστε…

Φοβάστε να ανοιχτείτε, φοβάστε να είστε ο εαυτός σας, (παρατήρηση 2η στο «Δεν είναι πάντως εύκολο να σε φλερτάρει κάποιος»), φοβάστε μήπως δεν πετύχει η «συνταγή»…

Μα είπαμε, το φλερτ δεν είναι παστίτσιο!

Η ζωή σας ένα σενάριο, με εικόνες από το μέλλον, μακροπρόθεσμα σχέδια και διαδικασίες που δεν σας ενδιαφέρουν τα γεγονότα αλλά η επιβεβαίωση όσων σκεφτήκατε πριν καν ξεκινήσετε να ζείτε τα γεγονότα!

«Γιατί με φλερτάρει; τι θέλει από μένα;»

Δύο ερωτήματα, μια προδιαγεγραμμένη αποτυχία!

Γιατί ζείτε με ερωτήματα, ζείτε για τις δεύτερες σκέψεις, φοβάστε να απολαύσετε αυτό που συμβαίνει την ώρα που συμβαίνει,φοβάστε να το αφήσετε να «πάει» και τελικά «ντύνεστε» στο ρόλο που σας επιβάλει το «σενάριο» που έχετε επιλέξει εκείνη τη στιγμή!

Γιατί λατρεύετε τα σενάρια φαντασίας σε έναν πεζό προστατευμένο κόσμο που έχει την είσοδο το: «ή, όπως το φαντάστηκα… ή καθόλου»!

(πωπω πόσο άθλιος μαλάκας ακούγομαι)

Το φλέρτ αγάπη μου γλυκειά δεν είναι μάχη…
Είναι παιχνίδι! και αν είναι καλό είναι mind game…
Και αν αξίζει να το «παίξεις», αξίζει και να το χάσεις…

Και ναι, (επειδή κάπου λες οτι οι άντρες δεν μπαίνουν σε παιχνίδια που ξέρουν οτι θα χάσουν) θα πήγαινα σε έναν «αγώνα» που στο τέλος μπορεί να έχανα…

Αρκεί το «παιχνίδι» να ήταν συναρπαστικό!

Εξαιρετικά αφιερωμένο σε ένα κορίτσι που αγαπώ πολύ 
(και που αν δεν ήταν τόσο βλαμμένο θα το φλέρταρα περισσότερο…)
Advertisements